Rosalía de Castro (1837-1885) representa un papel canónico tanto na literatura castelá como na galega. Propomos unha visión da súa figura autoral á luz da Teoría dos Polisistemas Literarios formulada por Itamar Even-Zohar, a cal entende a tradución literaria como un factor fundamental do concepto de influencia. Acto seguido, presentaremos un exercicio de literatura comparada onde poremos en relación as obras de Rosalía coas doutros autores da sua época, o que nos dará una mellor idea do seu papel, tanto nas relacións centro-periferia literarias, como na configuración dunha literatura europea. Veremos como a autora bebe de fontes literarias insospeitadas. Por último, examinaremos a súa obra de para ver como Rosalía escapa de calquera clasificación tradicional posible, sendo o seu espazo de acción, precisamente, a fronteira.Rosalía de Castro (1837-1885) holds a canonic role in both Castilian and Galician literature. A vision of her authorial identity is proposed in terms of Itamar Even-Zohar’s Polysystem Theory, which understands literary translation as a fundamental factor in the concept of influence. Subsequently, an exercise in comparative literature will be presented in which de Castro’s Works are examined in relation to those of other authors of her time, which will shed light on the nature of her role, both in center-periphery relations and in the constitution of a European literature. De Castro’s unsuspected sources of literary inspiration will then be discussed. Lastly it will be considered how de Castro’s body of work has escaped from any traditional classification whatsoever, as its sphere of action is, for all intents and purposes, the border space.