Kitle iletişim araçlarının etkilerine karşı daha savunmasız olarak değerlendirilen çocuklar arasında artan internet kullanımı ve ekran süreleri, alana yönelik yeni değerlendirmelerin yapılmasını, bu konudaki farkındalıkların güçlendirilmesini gerektirmiştir. Küresel ölçekte toplumsal alanı yakından etkileyen dijitalleşme süreçleri ve bu paydada oluşan yeni dijital alanlar çeşitli avantajlara sahip olmasına rağmen çocuklar için riskler barındırmaktadır. Günümüzde çocuklar arasında mobil araç kullanımı ve mobil izleme eyleminin yaygınlaşarak gündelik yaşamlarında önemli bir yer kaplaması; sinema, reklam ve sosyal medya içeriklerindeki şiddet unsuruyla daha sık karşılaşmalarına neden olmuştur. Çocuklar ve dijital alandaki eğilimlerini yönetmek için ebeveynlerin sürece dâhil olması ise dijital ebeveynlik kavramını ortaya çıkarmıştır. Sosyal bilimlerin köklü geçmişi içinde dijital ebeveynlik kavramının yeni olması sebebiyle, alan üzerine odaklanan çalışmalarda fikir birliğinin oluşmadığı görülmüştür. Literatür taramasına dayalı betimsel analiz yöntemi kullanılan çalışmada çocukların dijital ekranlarda karşılaştığı şiddet unsurunun etkileri, bu unsurların nasıl engellenebileceği ve dijital ebeveynlerin çocuklarının izleme eylemini yönetme biçimlerini konu edinen araştırmaların bulguları derlenmiştir. Alana yönelik araştırmaların yanı sıra, sosyolojik kuruluşlar ve sağlık otoriteleri önerilerine yer verilmiş, elde edilen tüm veriler ilişkisel perspektif benimsenerek yorumlanmıştır. Çalışmada çocuk izleyicilerin sinema, reklam ve sosyal medya içeriklerindeki şiddet unsuruyla karşılaşmasına bağlı etkilere ve dijital ebeveynlik stratejilerine yönelik bir çerçeve oluşturulması amaçlanmıştır.