Wprowadzenie. Śmierć jest nieodłącznym elementem pracy pielęgniarki hospicyjnej. Kontakt z umierającym pacjentem to źródło wielu doświadczeń mających wpływ na postrzeganie zarówno życia, jak i śmierci przez osoby sprawujące opiekę. Obcowanie z osobą umierającą wymaga od pielęgniarek hospicyjnych właściwego przygotowania, a także odpowiedniej postawy. Fundamentalną zasadą ich pracy jest towarzyszenie pacjentowi w cierpieniu. Obecnie coraz ważniejsza staje się rola pielęgniarki hospicyjnej, której odpowiednia holistyczna postawa wobec pacjenta i jego rodziny stwarza możliwości do polepszenia jakości opieki.Cel pracy. Poznanie postaw pielęgniarek hospicyjnych wobec śmierci własnej i bliskich osób.Materiał i metody. Badanie przeprowadzono wśród 30 pielęgniarek hospicyjnych. Wykorzystano autorski kwestionariusz ankiety składający się z 47 pytań pozwalających na określenie 3 komponentów postawy: poznawczego, emocjonalnego i behawioralnego.Wyniki. Analiza poznawczego komponentu postawy pokazała, że zdecydowana większość pielęgniarek hospicyjnych wysoko ocenia swoją wiedzę specjalistyczną. Mimo to wszystkie badane podkreślają chęć pogłębiania swojej wiedzy w obszarze wykonywanego zawodu. Rozpatrując komponent emocjonalny, wykazano, że gdy pielęgniarki rozmyślają o własnej śmierci, to odczuwają przede wszystkim zrozumienie i akceptację. Analizując komponent behawioralny postawy stwierdzono, że prawie wszystkie badane nie mają problemów w opiece nad chorym umierającym.Wnioski. Refleksja pielęgniarek hospicyjnych na temat zjawiska śmierci wywołuje u nich wiele negatywnych emocji. Badane przyjmują dwojaką postawę: pozytywną w stosunku do śmierci własnej oraz negatywną wobec odejścia bliskich osób.