Abstract
The article focuses on the issue of the influence of the historical conditions on the Polish-Russian relations at the turn of the 20th and 21st centuries. The history of these two countries is linked by a long-lasting and difficult past, and thus numerous unresolved disputes, burdens, and myths arose that have been felt to this day. In 1989, after the fall of the Communist system in our country, new political elites managing the process of democratic changes in the Third Polish Republic made efforts that aimed at settling disputed threads from the common Polish-Russian history. On the way to making up for the past, the period between 1989 and 2007 was marked by a number of important events that could be seen as the symbol of the common reconciliation. Unfortunately, there were also moments of regression and deep crisis that negatively affected the cooperation of both countries in the matter of dealing with difficult cards of the common history. This was influenced by a different approach to the past that is understood differently in Poland and in Russia and that contributed to the emergence of numerous misunderstandings, as well as to the mutual accusations in this field.
Highlights
Ugruntowane dość mocno w pamięci zbiorowej znacznej części polskiego społeczeństwa wątki martyrologiczne związane z historią wzajemnych relacji obu narodów wykształciły w świadomości wielu obraz Rosji i jej mieszkańców jako kraju nieprzyjaznego, a nawet wrogiego państwu polskiemu
Z tego też względu członkowie tej formacji stali na stanowisku, iż spór z Kremlem na tym polu jest praktycznie nieunikniony (Sanecka, 2008, s. 63)
There were moments of regression and deep crisis that negatively affected the cooperation of both countries in the matter of dealing with difficult cards of the common history
Summary
Ogromny wpływ na obecne stosunki między Polską a Rosją mają zaszłości historyczne. Postrzeganie Rosji przez pryzmat historii stało się jedną z najbardziej charakterystycznych cech polskiej polityki zagranicznej po 1989 r.1 Doświadczenia historyczne Polaków w istotny sposób rzutowały i nadal rzutują na rozumienie polskich interesów narodowych względem Rosji, co przekłada się na formułowane przez kolejne ekipy rządowe III RP koncepcje, programy i strategie naszej wschodniej polityki. Postrzeganie Rosji przez pryzmat historii stało się jedną z najbardziej charakterystycznych cech polskiej polityki zagranicznej po 1989 r.1. Doświadczenia historyczne Polaków w istotny sposób rzutowały i nadal rzutują na rozumienie polskich interesów narodowych względem Rosji, co przekłada się na formułowane przez kolejne ekipy rządowe III RP koncepcje, programy i strategie naszej wschodniej polityki. Ugruntowane dość mocno w pamięci zbiorowej znacznej części polskiego społeczeństwa wątki martyrologiczne związane z historią wzajemnych relacji obu narodów wykształciły w świadomości wielu obraz Rosji i jej mieszkańców jako kraju nieprzyjaznego, a nawet wrogiego państwu polskiemu. Do tych wzajemnych implikacji dołączyć trzeba jeszcze jeden istotny element – krańcowo różną interpretację przez Polskę i Rosję wydarzeń oraz procesów historycznych, szczególnie w odniesieniu do XX w
Talk to us
Join us for a 30 min session where you can share your feedback and ask us any queries you have