Abstract
Wraz z rozwojem technologii informatycznych i telekomunikacyjnych wykształca się w wielu obszarach historii nowa interdyscyplinarna forma uprawiania badań określana zbiorczo jako <em>historia cyfrowa</em>. Przedmiotem jej zainteresowania są problemy związane z cyfrowym przetwarzaniem informacji „z przeszłości” i „o przeszłości”. Stanowi ona zatem swoisty łącznik pomiędzy specjalistycznym zakresem badań historycznych a współczesną teorią i praktyką operowania informacją. Z jednej strony historia cyfrowa praktycznie wspiera poszczególne etapy postępowania badawczy historyka, z drugiej zaś, z uwagi na możliwości integrowania różnych środowisk i pól badawczych oddziałuje na organizację badań oraz teorię, metody i narzędzia poszczególnych dyscyplin „historycznych”. Pełni więc dziś zarówno funkcje praktyczne jak i teoretyczne . Z jej pomocą można badać i rozwiązywać pragmatyczne oraz/lub koncepcyjne problemy związane z wykorzystaniem nauk o informacji i technologii informatycznych w nauczaniu i badaniach historycznych oraz społecznym transferowaniu wiedzy o przeszłości. W artykule obok omówienia kwestii terminologicznych i problemów związanych z przedmiotem badań historii cyfrowej zasygnalizowano także jej najbardziej obiecujące metody badawcze oraz główne obszary zastosowań we współczesnej nauce historycznej. Dają one szansę na stosowanie wydajniejszych, bardziej wyrafinowanych i innowacyjnych praktyk badawczych. Wymagają jednakże zarazem zrozumienia istoty przemian jakie dokonują się we współczesnym cyfrowym świecie.
Highlights
Bazy danych i edycje źródłowe Bez wątpienia podstawowym polem zastosowań historii cyfrowej jest dzisiaj zarządzanie dużymi zbiorami danych, realizowane najczęściej za pomocą relacyjnych baz danych
Członek Association for History and Computing i International Society for Knowledge Organization
Summary
W miarę postępu w rozwoju technologii komputerowej, a przede wszystkim dzięki jej upowszechnianiu w środowisku akademickim, w nauce zaczęło funkcjonować pojęcie „badanie wspomagane komputerowo” czy „analiza wspomagana komputerowo”. Że lepiej oddaje istotę nowej formy aktywności naukowej, akcentując zwłaszcza wpływ zastosowania technologii informacyjnej na wszystkie elementy bezpośrednio lub pośrednio wpływające na tok postępowania badawczego historyka i jego otoczenie, do których zaliczył m.in.: proces dziejowy, pamięć, strukturę organizacyjną instytucji i obieg informacji w jej obrębie, kwerendy archiwalne i biblioteczne, badania bibliometryczne literatury, nauki archiwalne ze szczególnym uwzględnieniem archiwów elektronicznych, socjoekonomiczne metody badawcze, bezpośrednie wykorzystanie komputerów w badaniach, rozwój kooperacji naukowej i sprawne zarządzanie projektami o dużej skali złożoności, integrację tekstu, obrazu i dźwięku, systemy bazodanowe, wykorzystanie interaktywnych mediów w symulacjach i wizualizacjach, problemy z zapewnieniem trwałości danych elektronicznych, edukację historyczną społeczeństwa i wykształcenie warsztatowe historyków[11]. Poczynając od przełomu XX i XXI w., zaczęto powszechnie używać terminu „cyfrowa historia” (digital history), odnosząc się do praktyk wykorzystywania technologii komputerowej do kreowania, wzbogacania i prezentowania wiedzy o przeszłości społecznej człowieka (historycznej) zarówno w ujęciu stricte akademickim, jak i popularnonaukowym czy edukacyjnym. Jedynie Niemcy pozostali przy swoim Historische Fachinformatik, nadając jednak tej konstrukcji frazeologicznej nowe, poszerzone znaczenie
Talk to us
Join us for a 30 min session where you can share your feedback and ask us any queries you have
Disclaimer: All third-party content on this website/platform is and will remain the property of their respective owners and is provided on "as is" basis without any warranties, express or implied. Use of third-party content does not indicate any affiliation, sponsorship with or endorsement by them. Any references to third-party content is to identify the corresponding services and shall be considered fair use under The CopyrightLaw.