Abstract
Looking beyond Poland’s internationally lauded new Jewish museums, this article asks how Jews are represented in longer-standing folk and ethnographic museums whose mandates have been to represent the historical culture of the Polish nation. How have such museums navigated growing internal pressures to incorporate Jews and reconsider the boundaries of “Polishness” alongside external pressures to re¬think the function and approach of ethnographic museology? Based on three museums that have taken three different approaches to Jewishness—what we call cabinet of Jewish curiosities, two solitudes, and ambivalent externalization—we assess the roles played by inherited discourses and structures as well as human agents within and beyond the museum. We illuminate how social debate about the character of the nation (and Jews’ place in it) plays out in museums at a moment in their transition from nineteenth- to twenty-first-century paradigms and how a distinctively Polish path toward a “new museology” is emerging in conversation with and resistance to its Western counterparts.
Highlights
Making Space for Jewish Culture in Polish Folk and Ethnographic Museums: Curating Social Diversity after Ethnic Cleansing Looking beyond Poland’s internationally lauded new Jewish museums, this article asks how Jews are represented in longer-standing folk and ethnographic museums whose mandates have been to represent the historical culture of the Polish nation
How have such museums navigated growing internal pressures to incorporate Jews and reconsider the boundaries of “Polishness” alongside external pressures to rethink the function and approach of ethnographic museology? Based on three museums that have taken three different approaches to Jewishness – what we call cabinet of Jewish curiosities, two solitudes, and ambivalent externalisation – we assess the roles played by inherited discourses and structures as well as human agents within and beyond the museum
Biorąc pod uwagę utrzymujący się w Polsce głęboko ambiwalentny stosunek do żydowskiego dziedzictwa i historii, opisywane przez nas kuratorskie wyzwania dotyczące prezentowania tematyki żydowskiej w muzeach etnograficznych świadczą także o pewnym zrozumiałym braku poczucia pewności kierownictwa i pracowników muzeów w zakresie poruszania się w tej problematyce, zwłaszcza w kontekście istotnych bieżących zmian społecznych i politycznych
Summary
Sposób traktowania tematów związanych z dziedzictwem kultury żydowskiej http://rcin.org.pl w publicznych muzeach można w tym kontekście postrzegać jako barometr zmian społecznych i politycznych. Niniejszy artykuł skupia się na dwóch największych muzeach etnograficznych w Polsce, stawiając pytanie o to, jak instytucje tego rodzaju reagują na ogólniejszą tendencję do włączania tematyki żydowskiej w opowieść o polskim dziedzictwie narodowym.Te instytucje kultury – bardziej„uniwersalne”, mające własną publiczność, infrastrukturę, zbiory, personel i tradycje – lepiej, naszym zdaniem, odzwierciedlają strukturalne i polityczne wyzwania związane z uznaniem żydowskości (w jej różnorodnych przejawach) za integralną część polskiego dziedzictwa kulturowego, co pozwala obserwować dotyczące ich zmiany w podejściu muzeologicznym, a także towarzyszącą im inercję, napięcia i obawy.
Talk to us
Join us for a 30 min session where you can share your feedback and ask us any queries you have
Disclaimer: All third-party content on this website/platform is and will remain the property of their respective owners and is provided on "as is" basis without any warranties, express or implied. Use of third-party content does not indicate any affiliation, sponsorship with or endorsement by them. Any references to third-party content is to identify the corresponding services and shall be considered fair use under The CopyrightLaw.