Abstract
<span>Nauczyciel wychowania fizycznego we współczesnej szkole powinien posiadać szereg kompetencji do pracy z uczniem z chorobą przewlekłą, w tym z uczniem po zakończonej terapii przeciwnowotworowej. Rola aktywności fizycznej dla ozdrowieńców z choroby nowotworowej jest ogromna. Dlatego też uczeń ten nie powinien być zwalniany z uczestnictwa w szkolnym wychowaniu fizycznym, ale należy dołożyć wszelkich starań, aby aktywność fizyczna stała się elementem jego stylu życia do późnej starości. Celem badań jest diagnoza stanu przygotowania studentów i nauczycieli wychowania fizycznego do pracy z dzieckiem po zakończonym leczeniu przeciwnowotworowym. Grupę badanych stanowiło 172 nauczycieli wychowania fizycznego oraz 672 studentów kończących studia wychowania fizycznego. W badaniach posłużono się autorskim kwestionariuszem ankiety. Respondenci nie czują się przygotowani do pracy z dzieckiem po chorobie nowotworowej i niemal wszyscy chcieliby poszerzać swoją wiedzę w tym zakresie. Połowa badanych nie zna roli aktywności fizycznej w życiu ozdrowieńców, a około 30% nie wie, czy dzieci po zakończonej kuracji przeciwnowotworowej mogą uczestniczyć w wychowaniu fizycznym. Należy wprowadzić zmiany w procesie kształcenia nauczycieli wychowania fizycznego, aby przygotować ich do pracy z dzieckiem po chorobie nowotworowej. Należy stworzyć ofertę szkoleń podnoszących kompetencje nauczycieli wychowania fizycznego do pracy z dzieckiem z chorobą przewlekłą.</span>
Highlights
Introduction: A physical education teacher in a modern school should have many competences to work with a student with chronic illness, including a student after anticancer therapy
The role of physical activity for cancer survivors is enormous. This student should not be released from participation in school physical education, but every effort should be made to make physical activity an element of his lifestyle until late old age
Half of the respondents do not know what is the role of physical activity in the life of cancer survivors, about 30% do not know whether children after cancer treatment can participate in physical education
Summary
Streszczenie: Nauczyciel wychowania fizycznego we współczesnej szkole powinien posiadać szereg kompetencji do pracy z uczniem z chorobą przewlekłą, w tym z uczniem po zakończonej terapii przeciwnowotworowej. Obecne poszukiwania koncentrują się głównie wokół aktywności fizycznej ozdrowieńców z choroby nowotworowej wieku dziecięcego i sugerują, że jest ona w tej grupie znacznie niższa niż ich rówieśników, a także niższa w porównaniu z okresem sprzed choroby Mówiąc o aktywności fizycznej w kontekście specyfiki choroby nowotworowej należy zauważyć, że w trakcie intensywnej terapii większość dzieci jest objętych nauczaniem indywidualnym i w zależności od możliwości, postępów leczenia czy samopoczucia uczestniczą one w procesie dydaktycznym szkoły przyszpitalnej Kompetencje nauczyciela wychowania fizycznego do pracy z dzieckiem, które wraca do szkoły po leczeniu onkologicznym, nabierają nowego znaczenia z uwagi na to, że liczba dorosłych ozdrowieńców z choroby nowotworowej wieku dziecięcego stale będzie rosła, a około 75% z nich będzie borykać się z różnego rodzaju problemami zdrowotnymi wynikającymi z samej choroby oraz zastosowanego leczenia Indywidualizacja procesu edukacyjnego oraz dbałość o dobrą komunikację między wszystkimi uczestnikami procesu dydaktyczno-wychowawczego z całą pewnością mogą stanowić punkt wyjścia do współpracy z uczniem po leczeniu przeciwnowotworowym
Talk to us
Join us for a 30 min session where you can share your feedback and ask us any queries you have
Disclaimer: All third-party content on this website/platform is and will remain the property of their respective owners and is provided on "as is" basis without any warranties, express or implied. Use of third-party content does not indicate any affiliation, sponsorship with or endorsement by them. Any references to third-party content is to identify the corresponding services and shall be considered fair use under The CopyrightLaw.