Abstract
W artykule podjęta została próba opisania transformacji polskiego literaturoznawstwa teoretycznego po 1989 roku. Autor wskazuje na kilka istotnych elementów, które decydowały o jej specyfice. Pisze o różnicy pomiędzy przełomem (anty)strukturalistycznym a dwoma wcześniejszymi przesileniami: antypozytywistycznym i antymarksistowskim, o znaczeniu braku sporu o strukturalizm w latach 90. i przyczynach jego „zniknięcia”, a także o roli, jaką odegrała w tym procesie recepcja francusko-amerykańskiego poststrukturalizmu, recepcja swoista, gdyż obciążona czymś, co autor nazywa luką krytyczną, przyjęła formę teoretyczno-metodologicznego „spektaklu”, odgrywanego do dziś.
Talk to us
Join us for a 30 min session where you can share your feedback and ask us any queries you have
Similar Papers
Disclaimer: All third-party content on this website/platform is and will remain the property of their respective owners and is provided on "as is" basis without any warranties, express or implied. Use of third-party content does not indicate any affiliation, sponsorship with or endorsement by them. Any references to third-party content is to identify the corresponding services and shall be considered fair use under The CopyrightLaw.