Abstract
در این مقاله به بحث درباره چگونگی نقشآفرینی بدن در شناسایی میپردازیم. بدین منظور، دو رویکرد تقویمی و علی در علوم شناختی مطرح میشود. این بحث معضلاتی را به پیش کشیده است، ازجمله اینکه هر دو رویکرد، درنهایت، فهمی دکارتی-فرادستی از نسبت بدن و شناسایی فراپیش مینهند و بدن را به امری فیزیکال فرومیکاهند. افزونبراین، تقویمگرایانی همچون کلارک نمیتوانند صورتبندی پدیدارشناسی از تقویم را در سطح علوم شناختی بدنمند بازسازی کنند که نتیجه آن تشدید موضع دکارتی در قبال شناسایی است. با توجه به رهیافت پدیدارشناسانه هایدگر این معضلات را تبیین و راهی برای گذار از برخی معضلات این بحث مطرح کنیم. مبانی هایدگری کمک میکند دو انگاره از بدنمندی یعنی بدنمندی تودستی و بدنمندی بنیادین را طرح کنیم؛ هر دو انگاره از بدنمندی در برابر فهم فیزیکالیستی برخی نحلههای علوم شناختی از بدنمندی قرار میگیرد. در مرحله بعد با توجه به اشاراتی که هایدگر در هستی و زمان درباره بحث بدنمندی مطرح کرده است، تلاش وی برای گذار به سطحی بنیادیتر در تحلیل هستی را بررسی میکنیم و توضیح میدهیم چرا هایدگر در سطح تحلیلی بدنمند از هستی نمیماند.
Talk to us
Join us for a 30 min session where you can share your feedback and ask us any queries you have
Similar Papers
Disclaimer: All third-party content on this website/platform is and will remain the property of their respective owners and is provided on "as is" basis without any warranties, express or implied. Use of third-party content does not indicate any affiliation, sponsorship with or endorsement by them. Any references to third-party content is to identify the corresponding services and shall be considered fair use under The CopyrightLaw.