W pracy przedstawiono wyniki liczeń ptaków lęgowych na dwóch wielkoobszarowych powierzchniach próbnych w rolno-leśnej mozaice krajobrazowej z dominacją gruntów ornych na Wysoczyźnie Siedleckiej (wschodnia Polska). W roku 2016 na powierzchni „Trzebieszów” (287 km2) oraz w roku 2017 na powierzchni „Przesmyki” (274 km2) wykonano po 5 liczeń wybranych gatunków ptaków lęgowych. Zagęszczenia pięciu gatunków ptaków były na obu powierzchniach zbliżone: bocian biały Ciconia ciconia – 34,7 i 35,0 p/100 km2, błotniak łąkowy Circus pygargus – 6,9 i 6,3 p/100 km2, orlik krzykliwy Clanga pomarina – po 0,4 p/100 km2, żuraw Grus grus – 10,3 i 11,9 p/100 km2, brodziec samotny Tringa ochropus – po 0,7 p/100 km2. Sześć gatunków występowało na obu powierzchniach w różnych zagęszczeniach: trzmielojad Pernis apivorus – 1,8 i 2,1 p/100 km2, pustułka Falco tinnunculus – 4,4 i 5,6 p/100 km2; błotniak stawowy Circus aeruginosus – 2,8 i 4,2 p/100 km2 i wrona siwa Corvus cornix – 4,5 i 8,4 p/100 km2, brzegówka Riparia riparia – 134,6 i 233,6 p/100 km2 i żołna Merops apiaster – 0,3 i 1,1 p/100 km2. Na tle Niziny Mazowieckiej zagęszczenia żurawia, bociana białego, trzmielojada, myszołowa i kruka były wysokie, przeciętne dla błotniaków łąkowego i stawowego, a niskie w przypadku pustułki i wrony siwej.