Bu araştırma, Mihaly Csikszentmihalyi’nin geliştirdiği akış (flow) kuramı içinde yer alan motivasyon, dikkat, odaklanma, zaman algısı ve duygusal deneyim (haz) basamaklarının çalgı eğitimindeki katkı düzeyini ve işlevsel etkisini ortaya koymayı hedeflemektedir. Buradan hareketle araştırmada, akış kuramıyla ilgili önceden belirlenmiş olan etkinlikler incelenerek çalgı eğitimi alan öğrenciler üzerindeki yoğunluk düzeyi belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma bu yönüyle betimsel yöntem çerçevesinde ele alınabilecek nitelikte alt boyutlar içermektedir. Bu bağlamda araştırmanın verileri, Ağrı İbrahim ÇEÇEN Üniversitesi Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi ABD’nda öğretim gören 45 lisans öğrencisine akış kuramıyla ilgili ve dört bölümden oluşan anket formu uygulanarak elde edilmiştir. Akış kuramındaki motivasyon, dikkat, zaman algısı ve duygusal deneyim (haz) konularına yönelik olarak elde edilen veriler, betimsel istatistikler çerçevesinde yüzde ve frekans analizleri ile yorumlanmıştır. Araştırma kapsamında toplanan veriler göz önüne alındığında genel anlamda; çalgı eğitimi alan müzik öğrencilerinin belirli ölçüde akış deneyimi yaşadıklarını ve bu deneyimin çalgı eğitimine yönelik motivasyon ve odaklanmayı desteklediğini ortaya koymuştur. Katılımcıların önemli bir kısmı, çalgı çalışırken zaman kavramını yitirdiklerini, duygusal duygusal deneyim yaşadıklarını ifade etmiştir. Ancak bazı öğrencilerin, çalgı çalışmaları sürecinde akış deneyimini yeterince yaşayamadıkları; dışsal etkenler, motivasyonel yetersizlikler ve çevresel faktörler nedeniyle bu deneyimi sürdürmekte güçlük çektikleri de elde edilen bir diğer bulgu olarak ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda, bireysel çalgı eğitimi süreçlerinde öğrencilerin akış (flow) deneyimlerini engelleyen unsurların belirlenmesi ve bu durumlara yönelik destekleyici öğrenme ortamlarının oluşturulması önerilmektedir.

The aim of this research is to theoretically analyze the characteristic features of the musical language in Kamal Ahmadov’s chamber instrumental works. The article thoroughly examines the modal-harmonic, melodic, and rhythmic properties of the composer’s music, highlighting his individual creative style and offering an original analysis of his works. Special focus is placed on Ahmadov’s Capriccio, Ballad, Shikasta, and other pieces, correlating them with the distinctive qualities of chamber music. The significance of the research lies in the fact that Kamal Ahmadov’s chamber instrumental works are being analyzed in detail for the first time within Azerbaijani musicology. This study provides new perspectives on how his works are evaluated not only in the local music scene but also internationally. Research methods include music theory and analysis, as well as contemporary musicological approaches, which are used to explore the technical and aesthetic features of the works in depth. Data collection involved the use of the notated versions of the compositions, scientific literature, and interviews with the composer. The composer’s individual style is manifested in the stylistic features evident throughout his works: the rhythmic freedom in Capriccio, the lyricism of the Ballad, and the mournful character of Variations on a Theme dedicated to martyrs. Ahmadov’s rhythmic and melodic liberty has enabled him to create a unique musical language. The harmonic alterations and chamber music of melodic phrases render his works both technically and emotionally rich. In his chamber instrumental compositions, Ahmadov has managed to merge national elements with the peculiarities of the dodecaphonic style. As a result, the individuality and originality of Kamal Ahmadov’s musical language in his chamber instrumental works are confirmed, and their role in enriching Azerbaijani music is underlined. The research also opens new academic perspectives for evaluating Ahmadov’s innovative approaches and his place in world music culture.

Toplumun kolektif hafızasını ve değerlerini yansıtan kültürel öğeler, insanlık tarihi boyunca özellikle müzik yoluyla dışa vurulmuş ve bu sonik ifadeler halkın duygu ve düşüncelerinin en güçlü araçlarından biri haline gelmiştir. Müzik, sadece bir eğlence aracı olmaktan öte, toplumsal bir bağlamda anlam ve değer taşıyan, kültürel bir kimlik inşa eden ve dini veya manevi bir yönü olan bir yapı inşa etmiştir. Etnomüzikolojik bir perspektiften bakıldığında ise müzik, yalnızca bir kültürel ifadenin aracı değil, aynı zamanda kültürler arası bir köprü işlevi görmektedir. Sütlüce Köyü müzik kültürü temel alınarak oluşturulan çalışmada ilgili alan yazın taranmış, katılımlı gözlem ve görüşmeler ile inanç sistemi, toplumsal yapı ve kültürel belleğin tasviri yapılmıştır. Çalışmanın öznesini oluşturan sonik örüntüler hem seküler hem de dini boyutlarıyla yaşayan, dönüşen ve taşıdığı ritüelistik anlamları ile kültürel sürekliliği sağlayan çok katmanlı bir yapı sergilemektedir. Seküler müzik pratikleri paydasında formal, icrasal ve içeriksel açısından gündelik yaşamın ritmine yönelik çıkarımları, cem ayinlerinde icra edilen dinsel repertuvar paydasında ise yörenin dinamik ve özgün dinsel müzik geleneği betimlenmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular, Sütlüce Köyü müzik kültürünün çok katmanlı bir yapıya sahip olduğunu ve bu yapının kültürel sürekliliği sağlayan önemli bir yerel mirası temsil ettiğini ortaya koymaktadır. Seküler müzik repertuvarı; uzun hava, kırık hava, oyun türküleri ve dengbêj icralarını içermekte, bu formlarda içeriksel temalar gündelik yaşamla doğrudan ilişkilidir. Dinsel müzik icralarında ise tembur, balta sazı ve cura gibi çalgılar aracılığıyla icra edilen semah, deyiş, tevhit, duvaz-ı imam ve mersiye gibi formlar, yöreye özgü melodik, ritmik ve makamsal içerik çalışmanın çıktılarını oluşturmaktadır.

This study aimed to examine the perceptions of prospective music teachers regarding their problem-solving skills (PSS) and to assess whether these perceptions vary based on factors such as gender, age, type of high school graduated from, academic level, instrument played, and perceived proficiency on their instrument. The research utilized a relational screening model, which is a quantitative research method. The study group consisted of 94 music teacher candidates enrolled at a university in Konya during the 2020–2021 academic year. Data collection tools included the “Problem Solving Inventory” developed by Heppner and Petersen (1982), which was adapted to Turkish by Şahin et al. (1993) and a “Personal Information Form” created by the researcher. The inventory is a self-report scale designed to measure problem-solving abilities, and the Cronbach Alpha reliability coefficient for the entire scale in this study was found to be .92. The data were analyzed using the SPSS software, employing techniques such as percentage, frequency, arithmetic mean, standard deviation, the Shapiro-Wilk test, Mann-Whitney U test, and Kruskal-Wallis H test. The results indicated that the perception of music teacher candidates regarding their problem-solving skills was at a medium level. Furthermore, no statistically significant differences were found in these perceptions based on the variables of gender, age, type of high school graduated from, academic level, instrument played, or perceived instrument proficiency.

Contemporary approaches to teaching children’s literature and music education are increasingly replacing traditional pedagogical methods. The emergence of artificial intelligence (AI) has made these processes more dynamic and complex, presenting both opportunities and challenges for educators and pupils. This development raises important questions about teachers’ readiness to adopt innovative methodologies and pupils’ receptiveness to deeper learning and improved outcomes through AI-enhanced instruction. Children’s literature and music possess the capacity to educate, nurture, and heal. Their interdisciplinary nature provides primary school teachers with a rich foundation for creative and integrative teaching strategies, particularly relevant in the age of AI. This paper advocates for the deliberate integration of AI and healing education into the teaching of children’s literature and music at the primary level. It proposes that such integration can be achieved through creative and interdisciplinary applications of AI tools, alongside bibliotherapeutic and musicotherapeutic methods. The central methodological framework employed is mood mapping. The study examines the use of the Donna AI Song Generator within healing education, aiming to identify optimal strategies for both teachers and pupils. These findings may inform the development of diverse teaching methodologies and offer insights into the creative use of AI in interdisciplinary primary education. Additionally, the paper introduces an innovative conceptual framework – the Bibliotherapy and Musicotherapy Questionnaire (BMQ) – proposed as a theoretical model for future implementation in primary education settings. Although conceptual and theoretical in nature, the study is grounded in extensive practical teaching experience and the integration of AI tools, particularly within healing education. The BMQ model demonstrates adaptability to diverse instructional contexts and age groups, offering potential for future empirical validation and practical classroom application. Ultimately, this research highlights the transformative potential of AI in fostering holistic, creative, and therapeutic learning environments in primary education.

Fear of appearing before an audience, being evaluated by teachers in examinations, personal characteristics, certain physical conditions of the performance environment, and technical details involving the preparation process for the performance are among the factors associated with music performance anxiety. The aim of this study is to examine the level of music performance anxiety among individuals who sing in choirs. The study group consists of 178 choristers, either amateur or professional, who were accessible to the researcher in 2025 and volunteered to participate in the study. Data were collected using the Kenny Music Performance Anxiety Inventory. The findings of the study revealed that the level of music performance anxiety among individuals singing in choirs was moderate. In terms of the gender variable, it was found that women had higher levels of music performance anxiety than men. Regarding the age variable, it was observed that there was a statistically significant difference at least at one level. Similarly, in terms of the professional experience variable, a statistically significant difference was identified at least at one level. It was determined that the music performance anxiety levels of groups with 1–5 years and 5–10 years of experience were higher than those of individuals with 10 years or more of experience. No significant difference was found in music performance anxiety levels based on the variable of being an amateur or professional choir member. Likewise, with regard to the type of music performed, being a member of a Western music choir or a Turkish music choir did not result in a significant difference in music performance anxiety levels.

The Italian Trecento represents a pivotal stage in the evolution of secular polyphony, marking the emergence of a distinct national musical style within the broader framework of European Ars Nova.This period witnessed the flourishing of indigenous forms that reflect poetic refinement, cultural specificity, and stylistic experimentation at the intersection of the late Middle Ages and the early Renaissance. Trecento music is distinguished by its modal diversity, lyrical expressiveness, and innovative use of rhythm – especially in genres such as the madrigal, caccia, and ballata. Objective. The aim of this article is to analyze the stylistic traits and genre development of Trecento music and assess its broader impact on the evolution of musical culture in Europe. The study investigates the internal features of key secular forms, tracing their transformation from monophonic precedents to mature polyphonic structures. It focuses on both prominent and lesser-known composers, with particular emphasis on Francesco Landini, whose works exemplify melodic fluency, structural refinement, and rhythmic nuance. The article sheds light on the emergence of regional musical idioms and their role in shaping early Renaissance aesthetics. Special attention is given to the interplay between music and poetry. The article takes into account the works of composers from different generations of the Trecento era, including both early representatives and those whose output marks the culmination of the style and the transition to a new historical stage. By situating Trecento music within a wider cultural and historical narrative, the study contributes to a more nuanced understanding of its legacy and relevance for historically informed performance today.

Bu çalışma, bir akustik ve bir dijital piyanonun tınısal özelliklerinin karşılaştırılması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Her iki piyanodan elde edilen ses kayıtları yüksek hassasiyetli Rode NT2-A mikrofon kullanılarak yapılmıştır. Mikrofon, her iki çalgıya da 1 metre mesafe ile yerleştirilmiş, böylece kayıtların homojenliği sağlanmıştır. Üç farklı ses yapısı—tek bir nota (La), iki nota (Do-Mi) ve üç nota (Re-Fa-La)—her iki piyanoda aynı koşullar altında icra edilip kaydedilmiştir. Kayıtların spektral analizi Audacity programı ile gerçekleştirilmiş ve her bir sesin temel frekansı ile doğuşkan frekansları ve desibel seviyeleri tespit edilmiştir. Özellikle temel frekansın ardından gelen ilk sekiz doğuşkanın frekans ve ses seviyeleri belirlenmiş, bu veriler tablolar halinde sunulmuştur. Analiz sonuçları, dijital piyanonun doğuşkan seslerinin ses seviyelerinin genel olarak temel frekans seviyesinin oldukça altında kaldığını göstermiştir. Buna karşın, akustik piyanoda doğuşkan sesler, temel frekansa daha yakın seviyelerde kalmıştır. Ayrıca, üç nota analizinde, dijital piyanoda bir doğuşkan frekansın olmadığı belirlenmiştir. Çalışmanın sonuçları, dijital piyanonun doğuşkanlarının akustik piyanoya göre belirgin farklılıklar gösterdiğini ve bu durumun müzikal performans üzerinde önemli etkileri olabileceğini ortaya koymaktadır. Özellikle müzik eğitimi ve performans değerlendirmelerinde, enstrüman tercihlerinin daha bilinçli yapılmasına katkıda bulunmayı hedefleyen bu çalışma, dijital teknolojilerin müzik eğitimine entegrasyonunda dikkat edilmesi gereken noktaları vurgulamaktadır. Bu bulgular, müzik yetenek sınavları ve profesyonel performanslar gibi alanlarda, dijital piyanoların uygunluğunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğini önermektedir.

Bu çalışmanın amacı, Türk opera ve operet geleneğinin Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan uzun tarihsel gelişim sürecini ayrıntılı bir biçimde incelemek ve bu sürecin kültürel, toplumsal ve müziksel boyutlarını kapsamlı bir şekilde ortaya koymaktır. Çalışmada, Osmanlı sarayının Batı müziğiyle ilk tanışma sürecinden başlayarak Muzıka-i Hümayun’un kuruluşu, Donizetti Paşa’nın katkıları, opera ve operetin Osmanlı toplumu tarafından yavaş yavaş benimsenmesi, Tanzimat ve Meşrutiyet dönemlerinde sahnelenen temsiller, Cumhuriyet ile ortaya çıkan kurumsallaşma süreci ve Türk Beşleri’nin katkıları ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Böylelikle, opera ve operetin Türk müzik kültürüne nasıl eklemlendiği, aynı zamanda ulusal müzik kimliğinin oluşumuna nasıl kalıcı katkılar sağladığı açık bir biçimde ifade edilmektedir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, opera ve operetin Osmanlı’dan itibaren yalnızca Batılılaşma sürecinin bir unsuru olmadığını, bunun ötesinde çok kültürlü Osmanlı toplumu ile Cumhuriyet’in modernleşme hedefleri arasında güçlü bir sanatsal köprü işlevi gördüğünü ortaya koymaktadır.

This study aims to examine the opinions of pre-service teachers from various disciplines regarding the elective Western Music course, to identify its potential contributions to their professional and personal development, if any, and to interpret these contributions within the framework of general cultural knowledge, which is one of the characteristics of a qualified teacher. A case study design, one of the qualitative research methods, was employed in the study. The participant group was selected through criterion sampling and consisted of pre-service teachers enrolled at Harran University in the departments of Elementary Teacher Education, Primary Mathematics Teacher Education, English Language Teaching, Art and Crafts Teacher Education, Preschool Teacher Education, and Science Teacher Education, who chose the Western Music course as one of their General Culture Elective Courses. A semi-structured interview form was used as the data collection instrument, and the obtained data were analyzed using the descriptive analysis method. In terms of personal development, the majority of pre-service teachers perceived the Western Music course as an opportunity to enhance their aesthetic understanding, familiarize themselves with international music genres and artists, and increase their cultural awareness. Regarding professional development, most pre-service teachers found the course beneficial within the context of general cultural knowledge. It was stated that the course provided valuable contributions in various aspects, such as relating music knowledge to their field of study, enriching lesson processes, conveying different cultural perspectives to students, and incorporating music into classroom activities. The research findings indicate that the Western Music course can contribute to the general cultural framework of pre-service teachers’ individual and professional development.