Mevlevî geleneğinde müziğin gelişim seyrine tesir eden düalitik meselelerin diyalektik düşünce perspektifinde ortaya konması amaçlanan bu çalışmada Mevlâna Celaleddin Rumî’nin yaşadığı zaman diliminden Cumhuriyet dönemine kadar olan süreçteki ilerlemelere odaklanılmıştır. Bu doğrultuda araştırmanın sorusu Mevlevî geleneğinde müziğin tarihsel gelişimine tesir eden düalitik konuların diyalektik düşünce doğrultusundaki anlamları nelerdir? olarak belirlenmiştir. Mevlevî geleneğinin oluşumu, yayılması, tarikat sisteminin yerleşmesi, bu bağlamda ayin müziğinin gelişimi, müzik eğitim ve öğretim sisteminin kurulması ve derviş yetiştirme sistemi çerçevesine yerleşen müzik sanatının nitelikleri gibi hususlara dayalı ilgili araştırmalar seçilerek söz konusu belgeler/kaynaklar MAXQDA veri analizi programına aktarılmıştır. Analiz programı ile verilere aşina olma, kodlama ve tematik analiz aşamaları yürütülmüş ve elde edilen bilimsel kategoriler, bulgular diyalektik düşünce doğrultusunda ortaya konmuştur. Sonuç olarak tematik analizle müziğin özsel alana, yani kaynak olarak nitelendirebileceğimiz manevi bilgiye, doğaçlama ve ontolojik bir anlayışla katıldığı erken dönemdeki varlığının, düalitik bir gelişimle evrilerek toplumsal, geleneksel etkileşimlere dayalı olarak sürdürülen bir tarikat geleneği haline gelmesi açıklanmıştır. Geleneğin gelişme ve yayılma stratejileri ile bu karşıtlığın geldiği nokta ayin geleneğinin gelişimi ve müzik sanatının yükselişi olarak tematik analizde ön plana çıkmıştır. Bir medeniyetin sanat anlayışına tesir etmiş bu müzik birikiminin, diyalektik bir tarihsel gelişim anlayışını yansıtan tez-antitez-sentez eksenindeki ilerleyişi vurgulanmıştır.

Bu araştırmada, Elazığ erkek kına gecelerinin, müzik icra pratikleri, ritüel yapıları ve diğer kültürel özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu hususta çalışma, etnomüzikojik açıdan yerel ve ulusal anlamda literatüre katkı sunması yönü ile önem taşımaktadır. Çalışma, nitel araştırmalar çerçevesinde yapılandırılmış olup etnografik araştırma desenine göre tasarlanmıştır. Bu anlamda çalışmada, 1960-1980 yılları arasında bu geleneğe tanıklık etmiş, müzikle (ya da halk oyunları ile) profesyonel ya da amatör olarak ilgilenmiş olan 9 kişi ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma için belirtilen yıllar arasında kına gecesi geleneğine tanıklık etmiş kişilerin seçilme sebebi, bahsedilen dönemlerin bu geleneğin en parlak dönemi olmasıdır. Bu hususta katılımcıların kına gecelerine ilişkin yaşantı ve deneyimleri betimsel bir yaklaşımla ele alınmıştır. Görüşmelerden elde edilen bilgiler doğrultusunda, Elazığ erkek kına gecelerinde icra edilen bir eserin müzikal transkripsiyonu yapılmıştır. Ayrıca günümüzde Elazığ’da otantik olarak gerçekleştirilmeye çalışılan bir kına gecesine katılım sağlanmış olup burada gözlem yapılmıştır. Bulgular, Elazığ erkek kına gecelerinin kına gecesi öncesi, sırası ve sonrasındaki pek çok ritüelin birleşiminden oluştuğunu göstermiştir. Bu ritüellerin her birinde müziğin vazgeçilmez bir unsur olarak yer alması, erkek kına gecelerinin gerek müziksel gerekse ritüel boyutlarıyla Elazığ’a özgü bir karakter kazandığını göstermektedir. Bu araştırmayla, Elazığ erkek kına gecelerinde Harput Musiki ögelerinin (çalgıları, repertuvar yapıları vs.) hakim olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Buna karşın müzik ve halk oyunları gibi kültürel etkinliklerde mekân-müzik ve kültür-müzik-din ilişkilerinin etkili olduğu görülmüştür. Ayrıca buradaki erkek kına gecelerinin çalgılar, icra, müzisyenlerin cinsiyeti ve repertuvar gibi pek çok yönü ile kadın kına gecelerinden ayrıldığı sonucuna varılmıştır. İlgili literatür incelendiğinde erkek kına geceleri birçok konunun içerisinde geçse de bilhassa müzikal- ritüel yapıları ve diğer kültürel özellikleri yönü ile kapsamlı bir şekilde ele alınmamıştır. Bu hususta, kına geceleri, geçmiş ve günümüzdeki karşılaştırmaları ile bütüncül bir yaklaşımla ele alınmıştır. Bu açıdan çalışma ilk kapsamlı araştırma özelliği taşımaktadır.

Millî marşlar, ulusların bağımsızlık, birlik ve kimlik değerlerini simgeleyen, tarihsel ve kültürel mirası yansıtan müzik eserleridir. Bu eserlerin anlamının net ve etkili biçimde aktarılmasında dilin doğru kullanımı büyük önem taşımaktadır. Özellikle prozodi, yani dilin doğal vurgu ve ezgi düzeni, marşların söz ve müzik uyumunu sağlayarak hem estetik hem de duygusal etkiyi güçlendirmektedir. Böylece marşlar, toplumsal bilinç ve duygusal katılımın pekişmesinde hem müzikal hem de dilsel bir araç olarak işlev görmektedir. Bu araştırmanın evrenini Türk marşları, örneklemini İzmir’in Dağlarında (İzmir) Marşı oluşturmaktadır. Çalışma, Haluk Levent tarafından seslendirilen İzmir’in Dağlarında (İzmir) Marşı’nın prozodi özelliklerini, Türkçenin doğal ses yapısını ve marşın tematik özellikleri ile sembolik anlamlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yaklaşımının kullanıldığı çalışmada doküman incelemesi yönteminden yararlanılmıştır. Araştırma marşın prozodi kurallarına uygunluğu, Türkçenin doğal ses özellikleri bağlamında seslendirme analizi ve anlambilimsellik temelinde tematik ile sembolik çözümleme olmak üzere üç temel boyutta yürütülmüştür. İzmir’in Dağlarında (İzmir) Marşı genel olarak Türkçenin ritimsel, vurgusal ve ifadesel prozodi kurallarına uygun bir şekilde icra edilmektedir, bazı hece uzatmaları ve vurgu kaymaları gözlense de bu durum eserin duygusal ve estetik bütünlüğünü bozmamaktadır. Marşın tematik analizinde İzmir’in kurtuluşu ve vatanın özgürlüğü temaları öne çıkmaktadır. Görsel betimlemeler ve sembolik ögeler aracılığıyla coşku, umut ve milli bilinç duygusu güçlendirilmektedir.

Radyo magazine, published between 1941 and 1949, was an important periodical focusing on all types of activities carried out at Ankara Radio. One of the main topics emphasized in the magazine was the musical activities conducted at Ankara Radio. During this period, Ankara Radio possessed a rich repertoire of music programs. The primary goal of Ankara Radio’s music broadcasting policy was to promote and disseminate a polyphonic musical culture through classical music and the modern polyphonic Turkish music envisioned at the time. The music programs broadcast on the radio can be categorized as classical music, historical Turkish music, Turkish folk music, and the popular music of the period. This study focuses on the jazz music broadcasts, which were among the popular music genres of the time at Ankara Radio. Conducted through the document analysis method, this study provides valuable insights into the perspectives of Ankara Radio administrators toward jazz music and the intended purpose of these broadcasts. The articles in Radyo magazine reveal that jazz music was predominantly popular among young listeners. Despite the ambiguous and indecisive attitude of Ankara Radio administrators toward jazz music culture, it can be stated that jazz was regarded as a tool for promoting polyphonic music culture in connection with the general music policies of the period.

This article examines the scientific evidence on the intersection of music and mathematics in primary and secondary education, analyzing conceptual foundations such as methodologies and strategies, and demonstrating how their integration improves teaching and student development. A qualitative systematic review, following the PRISMA 2020 guidelines, analyzed 15 studies published between 1998 and 2024 in the Scopus, Web of Science, and EBSCO databases. These studies focused on the cognitive benefits of music education and pedagogical strategies for integrating mathematics learning. The findings present three themes: 1) the cognitive, neurobiological, and educational impact of music education on the mathematics learning process; 2) the relationship between musical skills and logical-mathematical reasoning; and 3) pedagogical proposals and school programs that connect music and mathematics. The results indicate that musical training enhances executive functions, such as working memory, attention, and self-regulation, while facilitating the understanding of abstract concepts through symbolization, rhythm, and pattern recognition. Furthermore, multisensory programs and innovative activities demonstrate that music improves students’ motivation and engagement. The evidence supports music as a valuable pedagogical resource that provides inclusive and meaningful learning experiences when integrated into the curriculum.

Bir psikomotor beceri alanı olan çalgı çalmanın öğretiminde bedensel postür, üretilen müziğin üzerindeki doğrudan etkisi ve yorumcuların kas iskelet problemlerindeki rolü nedeniyle oldukça önemlidir. Anadolu ve yakın coğrafyalarında yaygın bir şekilde kullanılan bir halk çalgısı olan bağlamanın öğretiminde benimsenebilecek biyomekanik prensipleri içeren ideal bedensel postüre ilişkin bir konsensüs bulunmamaktadır. Bu araştırma bağlama çalgısının öğretiminde beden postürü ile ilişkili anahtar kazanımları belirlemeyi ve uzmanlar arasında bu kazanımlara ilişkin bir konsensüs sağlamayı amaçlamaktadır. Çalışmada nicel ve nitel yöntemlerin bir arada kullanıldığı karma araştırma yönteminin keşfedici sıralı deseni tercih edilmiştir. Verilerin üç tur şeklinde yapılandırılan delfi tekniği kullanılarak toplandığı araştırmada, nitel karakteristikteki ilk turda Türkiye’nin farklı bölgelerindeki devlet üniversitelerinde lisans düzeyinde bağlama çalgısı eğitimi vermiş alan uzmanları, bağlama derslerindeki uygulamalarını ve kendi performans geçmişlerini paylaşmışlardır. Birinci tur nitel verileri, içerik analizine tabi tutularak ilgili kazanım maddelerine erişilmiş, bu maddeler likert tipi ölçeğe çevrilerek ikinci tur anketini oluşturmuştur. Araştırmanın nicel boyutunu oluşturan ikinci ve üçüncü turunda ise uygulanan anketler aracılığıyla veriler toplanmıştır ve istatistiksel olarak kıyaslanmıştır. Kavramların belirlenmesi ve konsensüsün sağlanmasında belirlenen kesme noktalarına göre araştırma sonucunda bağlama çalgısının bedensel kurulumunun öğretimindeki anahtar kazanımlar belirlenmiştir. Konsensüse varılan kazanım maddelerin bir kısmının literatürdeki karşılıklarını derinleştirdiği önemli bir kısmının bedensel kurulum hususundaki literatürde henüz yer almayan yenilikler taşıdığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak bağlama çalgısının öğretiminde bedensel postüre ilişkin ideal biyomekanik pratiklere ilişkin konsensus sağlanmış 27 farklı kazanım, 7 tema ve 20 kategoride sıralanarak ilgililere sunulmuştur.

The education of musicians is a crucial component in shaping their future creative paths. The aim of this article is to analyse how creative abilities and thinking influence the professional development of musicians performing at different stages of their education, by focusing on the subjective perceptions of students and teachers in higher education institutions. The study was conducted within the framework of a qualitative research approach. The cross-sectional design was also employed. The study utilized semi-structured interviews and discussions in separate focus groups (a total of 39 students and 8 teachers), allowing the inclusion of participants with relevant experience. The sample was formed purposefully, interviews were conducted using a semi-structured questionnaire developed on the basis of thematic blocks. Data processing was carried out using thematic analysis. The results indicate that, in addition to the development of creativity, there is also an improvement in the ability to interpret original musical material, engage in improvisation, and reconsider existing traditions in performance. Elements such as the artist’s vision, emotional expressiveness, freedom of interpretation, and self-expression are influential. Many participants view creative thinking as a source of motivation for creativity, and the ability to think creatively is considered not only essential for performance interpretation but also as a crucial component in general. The necessary skills through the introduction of a partnership-based teaching style that focuses on supporting the individual performance style. This study offers a novel perspective on the role of creative thinking in the professional development of performing musicians by emphasizing the subjective experiences. The findings emphasize that the development of a performer’s personality is possible through the borrowing of experiences. Promising directions for further research are to determine the role of creative thinking in optimizing the teaching process in the field of artistic disciplines based on the collection of empirical data.

This study examined the effectiveness of a Creative Music Learning Sequence (CTMLS)-based teaching module in enhancing Chinese primary school students’ musical listening ability. A quasi-experimental, control-group design with a pretest and posttest was conducted on 100 second-grade primary school students in Henan Province. They were randomly assigned to an experimental group (45 students) receiving CTMLS instruction or a control group (55 students) following a traditional curriculum emphasizing music appreciation and singing. Students’ musical listening ability was assessed before and after the 14-week intervention using the Primary Measures of Musical Listening Ability (PMMA). Results showed no significant differences between groups (p > .05). Post-intervention analyses showed that the experimental group achieved significantly higher scores on pitch (mean = 33.56, SD = 3.53), rhythm (mean = 32.76, SD = 2.22), and complex (mean = 66.31, SD = 4.74) hearing than the control group (all p-values < 0.001), with large effect sizes. These results suggest that the CTMLS program is more effective than traditional instruction in improving children’s musical hearing, supporting its wider application in primary music education and providing empirical evidence for integrating music learning theory with a model of musical creative thinking.

This study provides a critical examination of Franz Liszt’s piano transcription of the second movement (Marcia funebre) of Ludwig van Beethoven’s Symphony No. 3 in E-flat major, Op. 55 “Eroica.” The methodology employs score-based analysis. Through comparative analysis of the orchestral original and Liszt’s solo piano adaptation, this research investigates the transcriptional techniques employed by Liszt to preserve the essential character of Beethoven’s funeral march while adapting it to the technical and expressive capabilities of the piano. The study reveals nine systematic adaptation strategies: close voicing to open voicing transformation, pitch register adjustment, additional octave interval implementation, texture adjustment for sustained instruments, selective omission of ineffective passages, string orchestral reduction for complex polyphonic textures, arpeggios pattern adjustment and modification, rhythm synchronisation, and timpani trill and climax orchestral adaptation. These techniques demonstrate Liszt’s innovative approach to textural redistribution, harmonic preservation, and dynamic expression in piano transcription, contributing to our understanding of 19th-century transcription practices and their role in musical dissemination.

The theatre art of the Azerbaijani people constitutes a significant part of their centuries-old and rich cultural heritage. As an integral element of the nation’s spiritual wealth, this art form has evolved, enriched by a variety of ceremonies, games, and performances. The present article specifically investigates the types of Azerbaijani folk theatre and the role of music employed in these performances. The primary aim of the study is to analyze the characteristics and functions of music within Azerbaijani folk theatre. This theatrical tradition serves as a vivid reflection of both national culture and musical folklore. Particularly in folk performances, the musical pieces are typically short, repetitive, lively, energetic, and sometimes combative. These melodies are usually performed on the traditional wind instrument zurna. Each piece often begins with a repeated motif that functions as an intrada—a call to attention—directing the audience’s focus toward the forthcoming performance. Furthermore, turning points and significant moments in the play find vivid expression through music. Thus, folk performances are inconceivable without musical accompaniment. The research methodology is based on analysis, comparison, and empirical observation. Musical samples used in games and performances held during festivals and ceremonies across various regions were collected, transcribed into musical notation, and analyzed. The findings of the study underscore the importance of selecting music in Azerbaijani folk theatre by stage conditions and artistic requirements.