Purpose: Stuttering is a multidimensional disorder, in which, should be paid attention to speech-related attitudinal reactions alongside speech disfluency. These perceived negative attitudes from the environment play an important role in the formation and persistence of speech disorders, which cause problems in generalizing and stabilizing the treatment of people with stuttering. Therefore, public awareness of these attitudes towards stuttering and trying to change the communication environment greatly help to reduce the severity of stuttering and improve affected people's quality of life. The purpose of this study is to primarily introduce the tests for assessment of the attitude towards stuttering in non-stuttering people. Methods: For complete access to the tools reviewing the non-stuttering people's attitude towards in non-stuttering people, Google, SID, Iranmedex, Google Scholar, Scopus, PubMed, Science Direct, and related theses were searched. Results: Twelve tests were found on assessment of the non-stuttering individual's attitude towards stuttering. These tests were related to assessing the attitudes of parents, teachers, peers and therapists. Significant points from these tests were also explained. Conclusion: According to the results of the present article, the listener's attitude can have a great impact on the perception of the stuttering person, the formation of negative attitudes and the factors in the persistence or increase of stuttering intensity. Therefore, increasing public awareness and changing attitudes, and especially greater attention paid by therapists to these issues in the treatment process, need more attention.

هدف: ثبت فعالیت الکتریکی عضلات می تواند اطلاعاتی در خصوص میزان فعال شدن عضلات ساق در افراد مبتلا به شینShin Splints بدهد، بنابراین هدف از مطالعه حاضر ارزیابی فعالیت الکتریکی عضلات ساق پا در مردان ورزشکار مبتلا به Shin Splints بود. روش بررسی: تعداد 30 دانشجوی تربیت بدنی در این تحقیق شرکت کردند.فعالیت الکتریکی عضلات درشت نئی قدامی و دوقلو (داخلی و خارجی) به ترتیب در وضعیت Dorsiflexion و Plantar flexion با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی Biovesion اندازه­گیری و ثبت شد. نتایج با استفاده از آزمون t student در سطح معناداری 0/05≥p مورد آزمون قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد که تفاوت معنی­ داری در فعالیت الکتریکی عضلات درشت نئی قدامی (0/054=p)، دوقلو داخلی (0/07=p) و خارجی (0/11=p) بین افراد مبتلا به Shin Splints و سالم وجود نداشت. اما تفاوت معنی داری در نسبت فعالیت الکتریکی عضله درشت نئی قدامی به عضلات دوقلو مشاهده شد (0/01=p). نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که عدم تعادل عضلات درشت نئی قدامی نسبت به دوقلو ممکن است عاملی برای بروز Shin Splints باشد. بنابراین شاید با تقویت عضلات درشت نئی قدامی بتوان به کاهش درد افراد مبتلا به Shin Splints کمک نمود.

هدف: بررسی فراوانی عیوب انکساری و نقایص میدان بینایی در دانش‌آموزان دبیرستانی پسر ناشنوای شهر تهران روش بررسی: در این مطالعه مقطعی 64 نمونه از لحاظ میدان بینایی و عیوب انکساری مورد بررسی قرار گرفتند. همه‌ی افراد ضریب هوشی بالای70 با تست وکسلر مخصوص اطفال، داشتند. نقایص ناشنوایی بر اساس شدت نقص و مدت زمان ایجاد نقص شنوایی تقسیم‌بندی شدند. میدان بینایی با استفاده از دستگاه پریمتر اوتوماتیکHumphrey جهت اندازه‌گیری حساسیت فووه آ، میانگین انحراف و بررسی محدوده تست نیمه میدان گلوکومی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: بررسی ما بر روی دانش‌آموزان ناشنوا نشانگر میزان بالای میدان بینایی غیر طبیعی در افراد ناشنوا نسبت به جامعه شنوا است. نتایج حاکی از این است که در 50 درصد آنها ناشنوایی عمیق وجود داشت. نقص مادرزادی و اکتسابی شنوایی به ترتیب در(10/9%)57 و 89/1%)7 نفر مشاهده شد. نقایص میدان بینایی بر اساس تست نیمه میدان گلوکومی، میانگین انحراف و حساسیت فووه آ به ترتیب 31/2%، 60/09% و 40/6% بود. هیچکدام از فاکتورهای غیرطبیعی نظیر حساسیت فووه­ آ، تست نیمه میدان گلوکومی و میانگین انحراف رابطه­ای با نوع نقص شنوایی وشدت آن در افراد ناشنوا نداشت. بیشترین فراوانی عیوب انکساری، در هایپروپیا آستیگماتیسم (37/5%)و کمترین میزان فراوانی نیز بیماران در افراد مایوپیا می‌باشد (9/4%). تنها 12/5 درصد از دانشجویان کم شنوا بهترین حدت بینایی دور تصحیح شده کمتر از 10/10 داشتند. نتیجه­ گیری: فراوانی بیشتر نقایص حساسیت فووه آ نسبت به سایر نقایص میدان بینایی در افراد ناشنوا، می‌تواند نشان‌دهنده فراوانی بیشتر نقایص در مرکز سیستم بینایی نسبت به محیط آنها باشد. که این نشان می­ دهد یک فرد ناشنوا نسبت به افراد شنوا ،دارای ریسک بیشتری برای ابنرمالیتی‌های میدان بینایی می‌باشد.

هدف: با توجه به اینکه اختلال در وضعیت بدن، ثبات دینامیک را در حین انجام حرکات و مهارتهای ورزشی تحت تاثیر قرار می ‌د‌هد هدف از انجام این مطالعه مقایسه تغییرات مرکز فشار نسبت به مرکز جرم حین برش جانبی در مردان کاراته‌ کای نخبه با زانوی پرانتزی و نرمال بود. روش بررسی: در این مطالعه نیمه‌ تجربی، تغییرات مرکز فشار نسبت به مرکز جرم بدن حین برش جانبی20 مرد کاراته‌ کای نخبه (10 نفر زانو پرانتزی و 10 نفر نرمال) محاسبه شد. یافته‌ ها: نتایج نشان داد، تغییرات مرکز فشار نسبت به مرکز جرم در جهت داخلی- خارجی در هر دو اندام غالب (0/024=p) و غیرغالب (0/004=p) در گروه زانوی پرانتزی به طور معناداری از گروه نرمال بیشتر بود. در حالی که در جهت قدامی- خلفی تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (0/05≤p). ضمن اینکه تفاوت بین اندامهای غالب و غیرغالب در هیچکدام از مولفه ‌های قدامی- خلفی و داخلی- خارجی معنادار نبود (0/05≤p). نتیجه‌ گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر می‌ توان چنین نتیجه‌ گیری کرد که افزایش واروس زانو می‌ تواند عاملی تاثیر‌گذار بر تغییرات مرکز فشار نسبت به مرکز جرم حین انجام مانور‌های برشی باشد.

هدف: هدف این پژوهش، مطالعه برخی پارامترهای بیومکانیک قرنیه شامل هیسترزیس و فاکتور مقاومت قرنیه‌ای در دژنراسیون حاشیه‌ای شفاف قرنیه با دستگاه تحلیل کننده پاسخ چشمی می‌باشد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی براساس اطلاعات موجود در پرونده پزشکی بیماران از ژانویه سال 2013 تا اکتبر 2015 انجام شد و تعداد 102 چشم از 63 بیمار 20 تا 50 ساله در این مطالعه وارد شدند. تشخیص دژنراسیون حاشیه‌ای شفاف قرنیه براساس معاینات بالینی و تصویربرداری‌های پاراکلینیک شرط ورود به مطالعه و معیارهای خروج شامل سایر بیماریهای قرنیه‌ای، خشکی چشم شدید، گلوکوم، استفاده از داروهای چشمی، حاملگی یا شیردهی، بیماریهای سیستمیک، جراحی چشمی قبلی، سن بالای 50 سال و چشمهای مشکوک به سایر اکتازی‌های قرنیه‌ای بودند. مقادیر هیسترزیس، فاکتور مقاومت قرنیه‌ای و سایر پارامترهای خروجی دستگاه تحلیلگر پاسخ چشمی استخراج شدند و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد آنالیز آماری توصیفی و تحلیلی قرار گرفتند. یافته‌ها: در بررسی مقادیر خروجی از دستگاه تحلیلگر پاسخ چشمی در کل افراد تحت مطالعه، میانگین‌ (±انحراف معیار) هیسترزیس قرنیه‌ای 1/47±9/18، فاکتور مقاومت قرنیه‌ای 1/72±8/48، فشار داخل چشمی جبران شده قرنیه‌ای 3/08±14/58 و فشار داخل چشمی مرتبط با گلدمن 3/42±12/38 میلیمتر جیوه بدست آمدند. همچنین برای هیسترزیس قرنیه‌ای (0/12=p) فشار داخل چشمی جبران شده قرنیه‌ای (0/37=p) و فشار داخل چشمی مرتبط با گلدمن (0/07=p) میان دو گروه مرد و زن، اختلاف معناداری وجود ندارد اما برای فاکتور مقاومت قرنیه‌ای میان دو گروه مرد و زن، اختلاف معناداری (0/01=p) وجود دارد. نتیجه‌گیری: این مطالعه، مقادیر طبیعیهیسترزیس و فاکتور مقاومت قرنیه‌ایحاصل از دستگاه تحلیل کننده پاسخ چشمی را برای دژنراسیون حاشیه‌ای شفاف قرنیه نشان می‌دهد. این نتایج می‌توانند در ارزیابی بیومکانیک قرنیه بعنوان یک شاخص در فرآیند تشخیص و درمان این بیماری مورد استفاده قرار گیرند.

Purpose: Muscle weakness, pain, sensory impairment, limitation of motion are the most problem after breast cancer treatment. The aim of this study was to determine an effect of 8-weeks of yoga on a range of motion in the breast cancer women with mastectomy. Methods: Twenty-four patients with breast cancer between age of 47 to 65 years were divided randomly into two groups: experimental and control groups. Experimental group performed yoga training 2 times a week for 8 weeks, while the control group did not perform any program. Range of motion of Shoulder is evaluated before and after 8 weeks with goniometer. In order to analyze the data, T-dependent and T-independent tests were performed. The significant level was set at P 0.05). Conclusion: From the findings of the present study, we may conclude that yoga exercises increases upper extremity range of motion and ultimately improves shoulder function, therefore, exercising yoga is recommended for people with cancer.

هدف: به منظور مدیریت موثر اطلاعات تصادفات به کارگیریسیستمهای الکترونیکی توصیه شده است. اما بررسی نقاط قوت و ضعف این سیستمها، مطالعات ارزیابی ضروری است. هدف از پژوهش حاضر ارزیابی قابلیت استفاده از سامانه اطلاعات مصدومین ترافیکی از دیدگاه کاربران شاغل در بیمارستانهای دولتی کشور بود. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه کمی بود که در سال 1393 انجام شد. شرکت کنندگان این مطالعه را 246 نفر از کارکنان شاغل در واحدهای مدارک پزشکی و حسابداری بیمارستانهای دولتی سراسر کشور که دارای واحد رسیدگی به صدمات بودند، تشکیل می‌دادند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه جمع‌آوری گردید. روایی پرسشنامه با استفاده از روایی صوری و روش اعتبار محتوا تعیین و پایایی آن نیز از طریق آزمون همبستگی درونی آلفای کرونباخ (0/81=α) محاسبه شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد نگرش کلی اکثر کاربران (59 درصد، 118=n) نسبت به سامانه در سطح متوسط قرار داشت. اکثریت کاربران عقیده داشتند که طراحی صفحه نمایش (85 درصد، 170=n)، اصطلاحات و اطلاعات سامانه (96/5 درصد، 193=n) و قابلیتهای کلی آن (82/5 درصد، 165=n) در سطح خوب است. همچنین یافته‌ها نشان داد که بین ادراک کاربران از مفید بودن سامانه و مدت زمان استفاده از آن (0/01=p=0/521, r) همبستگی مثبت وجود داشت. نتیجه‌گیری: براساس نتایج بدست آمده می‌توان گفت که توجه به عوامل موثر بر استفاده از سامانه اطلاعات مصدومین ترافیکی نظیر برداشت ذهنی کاربران از مفید بودن و سهولت استفاده از سامانه می تواند کاربران را به استفاده موثر از آن ترغیب نماید. این عوامل را می‌توان در راستای ارتقا کیفیت سامانه اطلاعاتی مصدومین ترافیکی به کار گرفت. در نتیجه اطلاعاتی دفیق، صحیح و به هنگام در اختیار مدیران قرار خواهد گرفت تا منجر به جلوگیری از فعالیتهای تکراری، کاهش خسارات مالی و جانی و هماهنگی بین بخشهای مختلف جهت اجرای نکات ایمنی گردد.

هدف: کودکان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی (Attention Deficit and Hyperactivity Disorder; ADHD) در برخی از کارکرد‌های شناختی دچار مشکل هستند. همچنین این کودکان نسبت به کودکان عادی به میزان بیشتری دچار افت تحصیلی می شوند. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین کارکرد‌های شناختی و عملکرد تحصیلی در کودکان مبتلا به ADHD مشغول به تحصیل در پایه‌های چهارم و پنجم ابتدایی انجام شد. روش بررسی: این مطالعه از نوع همبستگی بوده و بصورتمقطعی انجام شد. عملکردهای شناختی 30 کودک مبتلا به ADHD مقاطع چهارم و پنجم ابتدایی مراجعه کننده به کلینیک کاردرمانی با استفاده از آزمون سیستم ارزیابی شناختی (Cognitive Assessment System; CAS) وآزمون Integrated Visual and Auditory Continues (Performance Test; CPT+IVA) مورد بررسی قرار‌گرفتند. جهت بررسی عملکرد تحصیلی، از معدل دانش‌آموزان در ترم تحصیلی اخیر استفاده‌گردید. داده‌های حاصل با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار‌گرفت. یافته‌ها: در نمونه مورد مطالعه، بین توجه آزمون CAS و عملکرد تحصیلی و از سوی دیگر بین برنامه‌ریزی، فرایند همزمان، فرایند متوالی و نمره کل کارکرد شناختی با عملکرد تحصیلی به ترتیب در سطح معناداری 0/05 و 0/01 رابطه معنی‌دار مشاهده شد. نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش نشان‌داد که در کودکان مبتلا به ADHD سنین دبستان، کارکرد‌های شناختی بر عملکردهای تحصیلی تأثیر قابل توجهی داشته و در پیش‌بینی دستاوردهای تحصیلی آنان نقش دارد. مشاهده مستند ارتباط بین کارکردهای شناختی دچار اختلال با پیشرفتهای تحصیلی در این کودکان، لزوم گنجاندن برنامه های توانبخشی شناختی در این کودکان را به متصدیان امر اعم از اولیاء و مربیان آموزشی گوشزد می نماید.

هدف: کاتاراکت سالخوردگی، کدر شدن عدسی چشم (Crystalline lens) است که معمولا با افزایش سن بوجود می‌آید. عملکردهای بینایی، نقش موثری در تعیین وضعیت کمی بینایی افراد دارند. هدف این مقاله، بررسی و مقایسه شاخصهای عملکرد بینایی قبل از جراحی کاتاراکت سالخوردگی و بعد از آن در فاصله یکماه و دو ماه بعد از عمل می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه،40 بیمار (۱۴ زن و ۲۶ مرد با میانگین سنی 8/4±51/1 ) که دارای کاتاراکت سالخوردگی بودند مورد بررسی قرار گرفتند. معاینات اپتومتری به صورت اندازه‌گیری حدت بینایی (با واحد log MARتوسط تست Freiburg)، دید رنگ (تعداد صفحات تشخیص داده شده توسط تست Ishihara) و حساسیت کانتراست (در فرکانسهای فضایی ۱و ۵ و ۷ سیکل بر درجه توسط تست Freiburg) به عنوان شاخص‌های عملکرد بینایی، قبل از عمل جراحی و بعد از آن در فاصله یک ماه و دو ماه بعد از عمل انجام گردید. در بررسی داده‌ها ابتدا آزمون نرمالیتی Klomogorov-Smirnov انجام شد و برای مقایسه واریانس آنها از تست ANOVA داده‌های تکراری و تستهای Mauchly و Greenhouse-Geisser و برای بررسی همبستگی میان داده‌ها از تست Partial استفاده گردید. یافته‌ها: در تست حدت بینایی، تفاوت معنی‌داری بین نتایج قبل از عمل جراحی و به ترتیب یکماه (0/003=p) و دو ماه(0/007=p) بعد از آن وجود داشت بطوری که افزایش معنی‌داری در حدت بینایی بدست آمد. همچنین حدت بینایی در ماه دوم بعد از عمل نسبت به ماه اول بعد از عمل افزایش معنی‌داری نشان ‌داد (p<0/001). در تست دید رنگ، تفاوت معنی‌داری بین دید رنگ قبل از جراحی کاتاراکت و به ترتیب یک ماه (0/370=p) و دو ماه (0/367=p) بعد از آن مشاهده نشد. در تست حساسیت کانتراست، بین نتایج بعد ازعمل با قبل از آن به جز فرکانس فضایی یک سیکل بر درجه (0/045=p مربوط به یکماه بعد ازعمل و 0/021=p مربوط به دو ماه بعد ازعمل )، تفاوت معنی‌داری در سایر فرکانسهای فضایی ( ۵ و ۷ سیکل بر درجه) مشاهده نشد (جدول ۳). نتیجه‌گیری: انجام عمل جراحی کاتاراکت موجب افزایش شاخص‌ حدت بینایی و همچنین شاخص حساسیت کانتراست در فرکانس فضایی پایین می‌گردد اما لزوما بر شاخص دید رنگ تاثیر معنی‌داری ندارد.

هدف: از آنجایی ‌که حس‌ حرکت مفصل از وضعیت کپسول و دامنه حرکتی مفصل گلنوهومرال تأثیرپذیر است و شل بودن قابل ملاحظه کپسول و دامنه حرکتی تغییریافته شانه پرتابی در ثبات داینامیک و عملکردی آنها تعیین کننده است، هدف تحقیق حاضر مقایسه اثر پرتاب بر حس حرکت مفصل شانه غالب و غیرغالب زنان بازیکن والیبالیست، بولینگ‌کار و غیرورزشکار قبل از آسیب بود. روش بررسی: در این تحقیق مقطعی تحلیلی، 45 زن در دو گروه هدف والیبالیست و بولینگ‌کار و یک گروه کنترل غیرورزشکار، در سنین 20 تا 30 سال تهران شرکت کردند و حس حرکت مفصل شانه آنان با دستگاه حرکت مداوم غیرفعال ارزیابی شد. برای وصف اطلاعات از آمار توصیفی نظیر میانگین و انحراف ‌استاندارد و برای ارزیابی تکرارپذیری، ضریب همبستگی بکار برده شد. آزمون کلموگروف اسمیرنوف و آزمون لون، به ترتیب، برای بررسی نرمال بودن داده‌ها و همسان بودن واریانس گروه‌ها، آزمون خی دو برای مقایسه حس حرکت شانه سمت غالب و غیرغالب و نیز برای مقایسه در بین گروه‌های بازیکنان والیبال، بولینگ و گروه کنترل غیرورزشکار (سطح معنی‌داری 0/05≥p) بکار گرفته شد. یافته‌ ها: تفاوت خطای حس حرکت بین شانه غالب و غیرغالب در هر سه گروه، معنی‌دار نبود (0/33=p)؛ همچنین در مقایسه بین گروهی نیز خطای حس حرکت هر گروه نسبت به شانه همتای گروه دیگر تفاوت معنی‌داری نداشت (غیرورزشکار و والیبالیست 0/21=p، غیرورزشکار و بولینگ‌کار 0/19=p، والیبالیست و بولینگ‌کار 0/63=p). نتیجه‌ گیری: شلی کپسول و دامنه حرکتی تغییریافته شانه غالب احتمالا با ایجاد میکروترما، اثر منفی روی حس حرکت دارد. اما از طرف دیگر، حرکات چرخشی مکرر شانه غالب منجر به یادگیری ادراکی شده و بدین ترتیب احتمالا باعث اثر مثبت افزایش دقت پردازش سیگنال و تقویت حس حرکت می‌گردد، که می تواند اثر منفی شلی کپسول و تغییر دامنه حرکتی بر حس حرکت را خنثی کند. احتمالا، حرکات چرخشی مکرر در توانبخشی نیز می تواند از طریق ایجاد تطابقات عصبی-عضلانی اثر میکروترومایی که باعث اختلال در ثبات و درد شانه غالب می‌شود را جبران کند و این امر به نوع چرخش بالا یا زیر بازو نیز ارتباطی ندارد.