Binlerce yillik cografyasinda Kibris, bircok medeniyeti barindirmis ve gecmis donemlerden gunumuze cok sayida kulturel mimari miras yapilarina ev sahipligi yapmistir. Ozellikle baskent Lefkosa, tarihsel surec boyunca gerek konumu gerekse icinde barindirdigi farkli devirlerin etkilerini tasiyan mimari dokusuyla, onemli kentlerden birisi olmustur. Lefkosa suricinde bulunan katedral, cami, kilise, saray, belediye pazari, han, konak ve konut gibi mimari dokuyu olusturan tarihi miras niteligindeki yapi turleri, dunya capindaki sayili degerlerden olmakla birlikte ada insaninin hayatlarini da sosyolojik, kulturel, ekonomik, politik gibi bir cok farkli acidan etkilemektedirler. Tarih boyunca, Dogu Akdeniz’in en onemli ticaret yollarinin Kibris adasindan gecmesi, burada bulunan ve ticaret yapan kisilerin adada duraklamalari, konaklama ihtiyacini dogurdugundan, adada han yapilarinin insasi ve kullanimi onem kazanmaya baslamisti. Bu yapilarin icinde en gorkemlisi olan Buyuk Han, Osmanli doneminden gunumuze gelebilmis onemli tarihi eserlerden bir tanesidir. Buyuk Han da, butun tarihi binalar gibi zamanin, insanin ve doganin vermis oldugu tahribattan payini almistir. Yapisal hasarlari gidermek amaciyla uzun yillar suren restorasyon calismalarinin ardindan han, bugunku haline getirilmis ve yenilenen binaya yeniden hayat vermek amacli farkli islevler katilmistir. Eskiden insanlarin gecelik konakladiklari mekanlarda simdi sanat atolyelerinin olmasi, hayvanlarin barindigi ic avlu ve zemin kattaki odalarda bugun konserler, sergiler duzenlenmesi gibi islevlerde radikal degisimler yasanmistir. Binanin hem fiziksel olarak hem de fonksiyonel olarak gecirmis oldugu butun degisimler, Buyuk Han’i herhangi bir kulturel miras degeri yuksek tarihi bir bina olmaktan cikarmis, ayni zamanda kente yeni bir hayat saglayan; toplumu, sosyal ve kulturel acidan besleyen bir figur yapip, kentin de simgesi haline getirmistir. Insa edildigi ilk gunden beridir adada bir cok neslin hayatinin parcasi olmus Buyuk Han’in, gelecek nesillere de ulasabilmesi icin yapilabilecek en dogru yontem olan yeniden kullanima adaptasyonunda, uygulanis sekli ve uygulama sonucu olusan bina ve toplum uzerindeki sosyo-kulturel surdurulebilir etkileri, bu calismanin yapilmasindaki en onemli esaslarindan biri olmustur. Yeniden kullanima adaptasyon, kulturel miras degeri niteligindeki yapilari, tarihi surecin farkli donemlerinde kullanilmis olmasina ragmen, eski ve yeni mimari anlayisi biraraya getirmis ve yapidaki otantik karakteri koruyarak belirlenen yeni fonksiyonlarla birlikte yeniden bir kullanim saglamaktadir. Bu baglamda, yapilan arastirmalar neticesinde, Buyuk Han yapisi da tarih boyunca kullanilmis ve binanin ana fonksiyonundan bagimsiz olarak baska fonksiyonlar barindirdigi, saptanmistir. Tum bunlara paralel olarak, calismada kullanilan yontemlerde ilk asamada yapinin orjinalinin mimari ozellikleri ve tarihi gecmisini ogrenmek amacli arsiv belgeleri ve literatur taramasina paralel olarak eski bolge halki ile roportajlar yapilmistir. Hanin bugunku kullaniminin tespiti icin de yerinde analiz ve gozlem, fotograflama ve esnaf ile roportaj yapilip, makalenin esas metodolojisi olusturulmustur. Bunlarla birlikte gunumuz kullanimindaki tespitler yapilip, yeni fonksiyonuna gore tablolar olusturulmus ve mekan siniflandirmalari yapilmistir. Bu tablolarda islevsel tipolojiler belirlenip, mimari cizimlere aktarilmis, estetik ve islevsel baglamlarda fotograflanip analiz edimistir.

Modern yasamin onemli bir unsuru haline gelmis olan medyanin bir kolu olan basili reklamlarda kadini nasil gosterdigi ve bu imgesinin donemin yasantisinda nasil kurgulandigi arastirmanin onemini belirtmektedir. Arastirma, Cumhuriyet doneminde kadinin konumuna iliskin yapilan yeni kadin, modern imgesi acisindan onem tasimaktadir. Arastirmanin amaci; 1930'larda, Cumhuriyetin kuruldugu bir ulke Turkiye'de, basili reklamlarda modern imgesinin temsili ve kadin imgelerinin nasil kurgulandigini belirlemektir. Bu amac dogrultusunda koklu bir gazete olan Cumhuriyet gazetesinin yayinlanan basili reklamlarinda yer alan modern kadin, yeni imgeleri 1930'lu yillari ele alarak, her yila ait birer basili reklam ile gostergebilimsel analiz yontemi, Roland Barthes'in yaklasimi ile analiz edilecektir.

While the far-fetched ideas brought up with imagination are shedding lights on Science Fiction Movies, occasionally ever-growing technology has been fuelled by these creative inspirations and imaginations. This article reflects on the findings of the data visualization project Dystopia-Utopia ( www.dystopia-utopia.com) and investigates the existence of a common discourse that would stand out in Science Fiction Movies as a significant social modifier. In this approach with the use of a built interactive Circular Hierarchial Edge Bundling Data Visualization system, the data provided by the online participants have been analyzed and the results show that Dystopia theme has been more frequently spoken in the discourse of mainstream Science Fiction Movies.

The aim of this study is to investigate studies andtrends in infographics in order to determine the specifications of itsscientific content. The study analyzes 161 theoretical and experimentalresearch papers published between 2006 and 2016 through the utilization of bothqualitative and quantitative indicators. Citation analysis is used in thisresearch in order to examine studies related to infographics that are indexed inscientific journals. Infographics and data visualization related keywords arejointly used in the search for documents. As a result of this research, it canbe seen that the number of citations and the number of research paperssignificantly increased in 2016 and also the result allows the researchers to specifythe attributes of the contents of the scientific journals. In future research,it is recommended that the citation analysis method is combined with othertypes of analysis.

Tuketicilerin urunlere iliskin kalite algilari, satin alma sonrasi memnuniyet, yeniden satin alma niyeti, marka sadakati gibi onemli davranis ve kararlarini sekillendiren en onemli unsurlardandir. Bu calismada organik tarim urunu tuketen ve tuketmeyen bireylerde bu urunlerin kalitesine iliskin algi farkliligi olup olmadigi irdelenmektedir. Bu amacla oncelikle organik tarim, organik tarim urunleri ve algilanan kalite kavramlarina iliskin literatur taramasina yer verilmis, ardindan betimsel bir arastirma tasarlanmistir. Arastirma sonucunda organik tarim urunu tuketen ve tuketmeyen bireyler arasinda algilanan kalite bakimindan istatistiksel olarak anlamli bir farklilik tespit edilememistir. Sonuc bolumunde ozellikle organik tarim urunu tuketmeyen bireylerin degerlendirmeleri sorgulanmis, bu urunlerde algilanan kaliteyi etkileyebilecek unsurlar tartisilarak yoneticiler ve gelecekteki arastirmalar icin oneriler getirilmeye calisilmistir.

Insanin sosyal bir varlik olmasi sebebiyle sosyal iliskilerini surdurebilmesinin temeli iletisim olgusuna baglidir. Hayatimizda onemli bir yere sahip olan iletisim olgusu gecmiste ve gunumuzde bilim adamlari ve dusunurlerin ilgisini cekmistir. Ozellikle II. Dunya Savasindan sirasinda propagandanin etkili kullanimi iletisim uzerine yapilan arastirmalarin artis gostermesine yol acmistir. Yapilan calismalar sonucunda gunumuzde de uygulanan teori ve modeller gelistirilmistir. Gelisen teknoloji ile beraber yeni kanallarin kullanilmasi yeni teori ve modellerin alana eklenmesine ya da uygulama bicimlerinin degismesine yol acabilmektedir. Teori ve modeller uygulanirken sira disi bir unsurun varligi incelemeye deger bir durumdur. Bu calisma bir teori veya modelin en iyi duruma nasil getirilecegi uzerine tasarlanmistir. Bu baglamda bir televizyon programi uzerinden iletisimin iki asamali akis modeli yeniden yorumlanacaktir.

Peace journalism is a normative mode of journalism that aims to contribute to nonviolent transformation of conflicts. The theory, which supports that news about conflict should be given in a way to enhance empathy and understanding among adversaries, is referred to as a revolutionary or insurgent form of journalism by various sources. Peace journalism had an ambiguous start regarding its methodology, which seems to be related to the movement’s pragmatic take-off in the late 1990’s, and did not discuss its methodology until the mid-2000’s. Later Jake Lynch (2006, 2007, 2014) proposed critical realism as the methodological foundation of the movement. This paper discusses the methodology problem of peace journalism and suggests instead a constructionist methodology, which is based on the premise that there is no truth independent of the observer; rather everything we know about the world is socially constructed. Critical realism prioritizes ontology over epistemology and argues that there is a certain shape of reality that one has to believe in. This paper argues that this transcendental ontology is a form of story-telling and there are thousands of ways of telling a story. Therefore, the priority for journalism should be on epistemology, that is to say, on the question of “how to know” as news is a representation of reality, and not a reflection of it.

Ingiliz somurge doneminde ozellikle idari kamu binalarinin tasarimi ve insasi somurge yonetiminin degisik tarihsel asamalarinda Kibris'ta uygulamaya koydugu mimari felsefesindeki donusum ve surekliliklerin onemli bir gostergesi olmustur. Bu makale, Kibris mimari tarihinin onemli donusum sureclerinden birini olusturan Ingiliz somurge donemini birbirini takip eden uc tarihsel donemde ve bu donemlerde insa edilmis uc eserden hareketle incelemektedir. Bu cercevede Kibris'ta Ingiliz somurge donemi mimarisindeki sureklilik ve donusumler; Ingiliz Koloni Dilini olusturmada mimarinin yerine, Ingiliz Somurge Mimarisinin genel ozelliklerine, tarihsel gelisimine, Kibris’ta Ingiliz somurge dilinin mekâna yansima bicimlerine atifta bulunularak irdelenmektedir. Bu tarihsel ve kuramsal arkaplan baglaminda makale, 1878-1960 yillari arasinda Ingiliz somurge (koloni) yonetiminin uc farkli doneminde insa edilen kamusal binalarin mimari formlarinin, tasarimlarinin ve uygulamalarinin karsilastirmali analizi uzerinden Ingiliz somurge yonetiminin mimari politikalarindaki degisim ve sureklilikleri tartismaktadir.

Sinema pek cok farkli disiplinin inceleme alani icerisinde yer almis bir sanat ve iletisim aracidir. Onun kendine has ozelligini ortaya koyan unsur sinematografik imgelerden meydana gelmis olmasidir. Imge gorsel kulturun temelidir. Gorsel kultur pedagojik icerikli bir kavram olarak 20. yuzyilin ikinci yarisindan itibaren ele alinmaya baslamistir. Ozellikle bu donemde sinema alanindaki bilimsel ve sanatsal gelismeler pedagojiyle sinemayi birbirine yakinlastirmis, egitimin yeni fonksiyonlar yuklenmesine neden olmustur. Bu baglamda bu makalede gorsel isitsel bir iletisim araci ve bir sanat olan sinemanin sinematografik imgelerin ogretimi acisindan kullanilabilirligi kuramsal duzeyde ozellikle Christian Metz’in temel yaklasimlari uzerinden tartisilmistir. Metz imgenin ogretilebilir olmasini; imge ile ogretim ve imgenin ogretimi acisindan iki farkli duzeyde ele almaktadir. Makalede esas olarak imgenin(sinematografik imgenin) ogretilmesi uzerinde durulmaktadir. Sonucta sinematografik imgenin ogretilmesinde filmin iceriginin yani sira anlatiminin da farkina varan ogrenci sadece nesnenin imgesini degil soylevin de ogrenilmesi gerektigini kavradiginda zihinsel kaliplar engellenecek elestirel yaklasim sergilenebilecektir. Bu da sinemanin ortaya cikardigi gorsel-isitsel kulturun edebiyati ve yazili bilgiyi dislayan bir bagnazliga tutulmamak sartiyla egitimde cok onemli bir rol oynayabileceginin gostergesidir.