Aandachtspunten bij de herstructurering van toezicht en voorwaarden Dit artikel bespreekt de voorstellen in de Eerste Aanvullingswet met betrekking tot het toezicht en de bijzondere voorwaarden. Het begint met een aantal opmerkingen over de voorstellen over toezicht en voorwaarden in de Tweede Vaststellingswet, omdat daarin ook al een aantal wijzigingen ten opzichte van de Wet USB worden voorgesteld. Daarna volgt een bespreking van de wijzigingen in de Eerste Aanvullingswet. Bij deze bespreking worden ook verschillende knelpunten bij de voorgestelde regeling opgemerkt. Deels zijn zij tamelijk eenvoudig door de wetgever te adresseren, deels betreffen zij de structuur en inhoud van het strafrechtelijk sanctiestelsel en vragen zij om een nadere doordenking daarvan. Ik sluit deze bijdrage af met een korte slotbeschouwing.

Kwetsbare verdachten in het gemoderniseerde strafproces Op Europees en nationaal niveau bestaat er groeiende aandacht voor de zogenoemde ‘kwetsbare verdachte’. Dit zijn verdachten met beperkte of onvolkomen capaciteiten, welke kenmerken hen kwetsbaar maken in het strafproces. Het kan daarbij onder andere gaan om verdachten met een psychische stoornis of verstandelijke handicap, maar ook om verdachten met een fysieke beperking. Deze verdachten kunnen moeite hebben met het begrijpen van en deelnemen aan hun strafproces. In het gemoderniseerde Wetboek van Strafvordering is in artikel 6.1.50 t/m 6.1.52 een (vernieuwde) regeling opgenomen, op grond waarvan maatregelen kunnen worden getroffen waarmee de gebreken van een kwetsbare verdachte mogelijk gecompenseerd kunnen worden. De memorie van toelichting geeft aan dat met deze vernieuwde regeling getracht wordt beter aan te sluiten bij de Europese kaders over kwetsbare verdachten. In deze bijdrage staat daarom centraal in hoeverre deze gemoderniseerde regeling het Europese beschermingsniveau voor kwetsbare verdachten bereikt, welke knelpunten daarbij nog bestaan en welke aanbevelingen kunnen worden aangedragen.

De minister heeft naar aanleiding van het advies van de consultatiepartijen wel andere wijzigingsvoorstellen (deels) teruggedraaid, zoals het opsplitsen van de regeling in afzonderlijke boeken (zie Kamerstukken II 2022/23, 36327, nr. 3, p. 52).

CTRL+ALT+DEL: De keuring van technische hulpmiddelen In deze bijdrage gaan wij in op het begrip technisch hulpmiddel en twee daaraan gekoppelde discussiepunten, te weten de definitie van technisch hulpmiddel en de voorafgaande keuring van software. Op basis daarvan beantwoorden wij in deze bijdrage de vraag wat het toekomstige recht moet regelen met betrekking tot de keuring van technische hulpmiddelen.

De strafvorderlijke normering van het geautomatiseerd overnemen van persoonsgegevens uit publiek toegankelijke bronnen met behulp van webcrawlers. In dit artikel staat de vraag centraal in hoeverre opsporingsautoriteiten op basis van de relevante gezichtspunten/factoren voor stelselmatigheid en bezien in het licht van de huidige technische mogelijkheden van een webcrawler de mate van inbreuk op de persoonlijke levenssfeer kunnen inschatten en de aard en ernst van die inbreuk zoveel mogelijk kunnen beperken.

Innovatiewet Strafvordering: meeliften op een hype? In het kader van de modernisering van het Wetboek van Strafvordering werd afgelopen zomer een interessant wetsvoorstel bij de Tweede Kamer ingediend: de ‘Innovatiewet Strafvordering’. Deze innovatiewet heeft namelijk als doel om alvast ervaring op te doen met een zestal procedures, bevoegdheden en instrumenten waarvan het de bedoeling is dat die te zijner tijd een plaats krijgen in het nieuwe Wetboek van Strafvordering. Op een na (waarover later meer) staan alle procedures die in de Innovatiewet Strafvordering staan ook in de in 2020 openbaar gemaakte ambtelijke versie van het Wetsvoorstel tot vaststelling van het nieuwe Wetboek van Strafvordering. Daaruit kan worden afgeleid dat de regering van vijf van de zes procedures al weet dat zij deze onderwerpen in het nieuwe Wetboek van Strafvordering wil opnemen. Het opdoen van ervaring is erop gericht om eventuele ‘kinderziektes’ in de nieuwe procedures vroegtijdig aan het licht te laten komen en te verhelpen.

De toelaatbaarheid en wenselijkheid van berechting met aanwezigheid van procesdeelnemers via een videoverbinding Als gevolg van de Coronamaatregelen worden onderzoeken ter zitting soms zo ingericht dat bepaalde procesdeelnemers en publiek de zitting alleen via een videoverbinding kunnen bijwonen. In deze bijdrage wordt onderzocht of en, zo ja, onder welke voorwaarden, het in het algemeen juridisch toelaatbaar is om zittingen op die manier in te richten en of dat ook wenselijk zou zijn. Daarbij worden twee varianten onderscheiden: de volledig digitale zitting – die niet in een zittingszaal plaatsvindt – en de zitting waarbij de rechters en mogelijk ook de officier van justitie in de zittingszaal aanwezig zijn, maar de andere procesdeelnemers de zitting digitaal bijwonen. Na de beantwoording van de onderzoeksvraag worden suggesties gedaan voor een regeling in het gemoderniseerde Wetboek van Strafvordering.