Podróże sentymentalne mennonitów i ich potomków na Żuławy jako przykład kształtowania pamięci o przodkach i ich dziedzictwie kulturowym

Abstract

Translate Article

Take Notes

Artykuł dotyczy podróży sentymentalnych potomków mennonitów, którzy w XVI w. migrowali do Polski z Niderlandów i północnych Niemiec, uciekając przed prześladowaniami. Zamieszkali oni głównie na Żuławach, gdzie udoskonalili sieć hydrograficzną, trudnili się rolnictwem i handlem. W wyniku sytuacji politycznej – zaborów i decyzji kończących II wojnę światową – migrowali z Żuław do wielu krajów świata. Od końca lat 70. XX w. mennonici zaczęli przyjeżdżać do Polski w ramach podróży sentymentalnych i w poszukiwaniu korzeni przodków oraz współwyznawców. W artykule dokonano analizy kształtowania relacji polsko-mennonickich na przykładzie działalności kilku organizacji, Międzynarodowych Zjazdów Mennonickich oraz podróży sentymentalnych poszczególnych rodzin i wspólnot mennonickich, które zestawiono z wypowiedziami przewodników po Żuławach. Analizowane dane zostały zaprezentowane w kontekście zagadnienia postpamięci i negocjowania pamięci o przodkach w polu pamięci społeczno-kulturowej.