Odporność odmian ziemniaka na niszczyka ziemniaczaka (Ditylenchus destructor Thorne) w warun-kach polowych

Abstract

Translate Article

Take Notes

Doświadczenie przeprowadzono w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin – Państwowym Instytucie Badawczym, w Oddziale w Bydgoszczy w trzech sezonach 2021/2022, 2022/2023 i 2023/2024. Celem eksperymentu była polowa ocena odporności dziewięciu jadalnych i siedmiu skrobiowych odmian ziemniaka na porażenie przez niszczyka ziemniaczaka (Ditylenchus destructor Thorne). Sadzeniaki ziemniaka zakażano sztucznie nicieniami i uprawiano w warunkach polowych w sposób konwencjonalny. Kontrolę stanowiły sadzeniaki ziemniaka nie zakażane nicieniami. Po zbiorze plonu wykonano ocenę ilościową plonu oraz dwukrotnie porażenia bulw potomnych przez nicienia (jesienią i wiosną). Bulwy wszystkich badanych odmian uległy porażeniu i charakteryzowały się gorszymi parametrami ilościowymi w porównaniu z kontrolą. Po zimowym przechowywaniu zakres porażenia wzrósł dla wszystkich badanych genotypów ziemniaka. Średnio większe nasilenie objawów obserwowano u odmian jadalnych niż skrobiowych. Spośród odmian jadalnych ziemniaka najmniej podatna na niszczyka ziemniaczaka okazała się odmiana Lawenda, spośród skrobiowych – Pokusa. Najbardziej porażone były bulwy jadalnej odmiany Otolia i skrobiowej odmiany Zuzanna.