Od ULB do Trójkąta Lubelskiego – Międzymorze w XXI wieku

Abstract

Translate Article

Take Notes

W lipcu 2020 roku powołany został do życia Trójkąt Lubelski (L3), będący specyficznym formatem współpracy regionalnej, w którym obok Polski i Litwy uczestniczy Ukraina, pozostająca poza Unią Europejską i Paktem Północnoatlantyckim. W tekście L3 przedstawiony został jako element realizacji doktryny ULB (Ukraina, Litwa, Białoruś) rozwijanej na łamach paryskiej „Kultury”. W artykule przedstawiono również zarys koncepcji Międzymorza i łączonej z nim często inicjatywy Trójmorza, zwracając uwagę na instrumentalne traktowanie obu przedsięwzięć przez Prawo i Sprawiedliwość. Odniesiono się do głównych założeń doktryny J. Mieroszewskiego, kontynuowanej przez J. Giedroycia jako swego rodzaju „ideowej bazy” dla Trójkąta Lubelskiego, będącego próbą urzeczywistnienia doktryny ULB. Wskazano na wielowymiarowy charakter współpracy w ramach formatu i związane z tym szanse, ale też na jego podstawową słabość, jaką jest nieobecność w nim Białorusi. Odniesiono się również do bieżącej sytuacji wynikającej z trwającej od lutego 2022 roku agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę i jej wpływu na przyszłość omawianego formatu trójstronnej współpracy.