Abstract
The aim of this paper in to show the work of Urszula Zajączkowska in the light of eco-posthuman notions. The analysis will focus on film and poetry which, according to the Warsaw botanist, become complementary tools of the scientific narrative, and serve to describe relationships between humans and other organisms.
Highlights
Urszula Zajączkowska jest autorką poszukującą sposobu na rozszerzenie granic podstawowej dla siebie przestrzeni komunikacyjnej, jaką jest dyskurs naukowy
The analysis will focus on film and poetry which, according to the Warsaw botanist, become complementary tools of the scientific narrative, and serve to describe relationships between humans and other organisms
In „Reading Plants”, the oeuvre of Urszula Zajączkowska, her films and poetry is examined within an eco-posthuman framework
Summary
Urszula Zajączkowska jest autorką poszukującą sposobu na rozszerzenie granic podstawowej dla siebie przestrzeni komunikacyjnej, jaką jest dyskurs naukowy. Zajączkowska w filmach stara się pokazać nie tylko sam efekt, ale i (co ważniejsze) proces, stosowana przez nią camera obscura próbuje rozszerzyć „kompetencje” poznawcze ludzkiego oka oraz naruszyć schematyczną perspektywę.
Talk to us
Join us for a 30 min session where you can share your feedback and ask us any queries you have
Similar Papers
Disclaimer: All third-party content on this website/platform is and will remain the property of their respective owners and is provided on "as is" basis without any warranties, express or implied. Use of third-party content does not indicate any affiliation, sponsorship with or endorsement by them. Any references to third-party content is to identify the corresponding services and shall be considered fair use under The CopyrightLaw.