Allergic Contact Dermatitis to Alkyl Glucosides: Becoming More Relevant in Facial Dermatitis?

Fragrances constitute the second most frequent cause of allergic contact dermatitis in Spain. To determine the rate of sensitization to the individual fragrances of fragrance mix (FM) I and FM II for each of the demographic and clinical factors included in the MOAHLFA (male, occupational dermatitis, atopic dermatitis, hand dermatitis, leg dermatitis, facial dermatitis, age) index. We conducted a 5-year retrospective study in 23 Spanish centres. We identified the patients who had undergone patch testing with a specific fragrance series after reacting positively to fragrance markers in a baseline series. We obtained the MOAHLFA index items in this population, then calculated for each demographic and clinical factor the frequencies of sensitization to the individual fragrances of FM I and FM II. A specific fragrance series was patch tested in 1013 patients. The most frequent allergens in men, women, children, and retired people were Evernia prunastri (16%), geraniol (16.6%), isoeugenol (17.9%), and geraniol (22.4%), respectively. Citral (20.5%) and hydroxyisohexyl 3-cyclohexene carboxaldehyde (HICC) (14.5%) were the most common allergens in occupational eczemas and were also associated with a large proportion of hand and facial dermatitis. Frequency of sensitization to the individual fragrances of FM I and FM II varies with age, sex, affected body region, and history of occupational or atopic dermatitis.

Allergic skin diseases

Neomycin is an aminoglycoside antibiotic that may cause contact allergy. It was withdrawn as a medicine for human use in Denmark in October 2009 but is still found in some vaccines. To identify time trends in contact allergy to neomycin in the period from 2000 to 2023. A cross-section study of patients ≥18 years consecutively patch-tested with neomycin sulfate (20% in pet.) at Gentofte Hospital, Denmark, during the period 2000-2023 was conducted. The overall prevalence of contact allergy to neomycin was 1.4%. The prevalence was significantly lower in the period '2010-2023' (1.2%) than in '2000-2009' (1.8%) (p < 0.005). Contact allergy to neomycin was significantly positively associated with facial dermatitis and age >40 years, and significantly negatively associated with occupational dermatitis and hand dermatitis. No changes in sex, occupational dermatitis, atopic dermatitis, hand dermatitis, leg dermatitis, facial dermatitis, or age > 40/≤40 (the MOAHLFA-index) were identified when comparing neomycin contact allergic-patients in the two periods '2010-2023' and '2001-2009'. Neomycin is a rare cause of contact allergy in Denmark with a significantly lower prevalence following its withdrawal as a medicinal product for human use in Denmark in 2009.

Mainly women work as foot care specialists (FCS). They are at risk to develop occupational dermatitis (OD). The objective of this study is to describe the contact sensitisation pattern of female FCS with OD. In a retrospective study, patch test and clinical data collected by the Network of Departments of Dermatology (IVDK) from 2008 to 2022 were analysed. Data of 116 female FCS with OD were compared with data of 13 930 female patients with OD working in other professions and 78 612 female patients without OD. Hand dermatitis (93.1%) was significantly more common and face dermatitis (0.9%) significantly less common in female FCS with OD compared to other female patients with or without OD. Frequent suspected allergen sources were disinfectants, gloves, leave-on and nail cosmetics. Occlusion and wetness were important co-factors. The most common diagnoses were irritant contact dermatitis (26.7%) and allergic contact dermatitis (21.6%). No sensitisation to any of the baseline series allergens was significantly more frequent in female FCS with OD than in the two control groups. However, sensitisations to allergens which FCS are abundantly exposed to, including fragrances, preservatives, rubber ingredients and disinfectants, were most common. FCS should be aware of the OD risk and prevention should be promoted.

Facial dermatitis: Patch test results and final diagnoses

Εισαγωγή: Η αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής (ΑΔΕ) είναι μια δερματική αντίδραση υπερευαισθησίας επιβραδυνόμενου τύπου IV. Εμφανίζεται ως μια ανοσολογική απόκριση μετά από την επαφή του δέρματος με αλλεργιογόνα (απτένια) και μόνο σε προηγουμένως ευαισθητοποιημένα άτομα. Ειδικότερα, η ευαισθητοποίηση είναι η προφλεγμονώδης κατάσταση στο δέρμα, η οποία προκαλείται μετά από έκθεση σε κάποιο απτένιο χωρίς όμως κλινικές εκδηλώσεις, ενώ οι βλάβες της ΑΔΕ αναπτύσσονται μετά από επακόλουθες εκθέσεις στα ίδια απτένια. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ευαισθητοποιημένοι ασθενείς σε ένα αλλεργιογόνο έχει αποδειχθεί ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν αλλεργίες σε πολλαπλά αλλεργιογόνα. Ειδικότερα, ως πολλαπλή ευαισθητοποίηση ή πολυευαισθητοποίηση ορίζεται η καταγραφή θετικών αντιδράσεων στις επιδερμιδικές δοκιμασίες τύπου εμπλάστρου (patch test) σε τρία ή περισσότερα μη σχετιζόμενα απτένια. Επιπλέον, η επαγγελματική δερματίτιδα εξ επαφής είναι ο πιο συχνός τύπος επαγγελματικών δερματικών παθήσεων. Στις βιομηχανοποιημένες περιοχές της Ευρώπης, η ΑΔΕ που σχετίζεται με το επάγγελμα αντιπροσωπεύει το 80 % όλων των περιπτώσεων επαγγελματικών δερματοπαθειών. Επαγγέλματα όπως φαρμακοποιοί, γιατροί, νοσηλευτές, οδοντοτεχνίτες, οικοδόμοι, ελαιοχρωματιστές, εργαζόμενοι στις υπηρεσίες καθαρισμού, αισθητικοί, τεχνίτριες νυχιών, κομμωτές, καθώς και εργαζόμενοι στη βιομηχανία καουτσούκ, πλαστικών, χρωμάτων και υφασμάτων διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου. Συνολικά, η ΑΔΕ επηρεάζει περίπου 5,7 εκατομμύρια ενήλικες και 4,4 εκατομμύρια παιδιά ετησίως. Συνεπώς αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής αποτελεί ένα σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα υγείας, που επηρεάζει τη σωματική, συναισθηματική, κοινωνική και ψυχική υγεία των ασθενών με μεγάλη ταυτόχρονα επίπτωση στην παραγωγικότητα των ασθενών και την παροχή υγειονομικής περίθαλψης. Ο επιπολασμός της αλλεργίας εξ επαφής εκτιμάται ότι σχετίζεται με περιβαλλοντικούς και γενετικούς παράγοντες. Ωστόσο, η αιτιολογία και οι μηχανισμοί ευαισθητοποίησης είναι ακόμη σε μεγάλο βαθμό άγνωστοι. Κατά συνέπεια, η έγκαιρη διάγνωση της ΑΔΕ και ο εντοπισμός των πηγών ευαισθητοποίησης είναι κρίσιμα βήματα στην αποτελεσματική διαχείριση των ασθενών και της δερματικής νόσου.Επί του παρόντος, η in vivo μέθοδος της επιδερμικής δοκιμασίας τύπου επιθέματος (patch test) παραμένει η κύρια διαγνωστική μέθοδος. Η Ευρωπαϊκή Βασική Σειρά (European Baseline Series - EBS) είναι το βασικό σύνολο αλλεργιογόνων εξ επαφής. Ειδικότερα περιλαμβάνει τις πιο διαδεδομένες κατηγορίες αλλεργιογόνων, όπως τοπικά φάρμακα, έκδοχα, συντηρητικά, μέταλλα, αρώματα, βαφές-χρωστικές, ακρυλικές ενώσεις, και ρητίνες. Τα κριτήρια συμπερίληψης αλλεργιογόνων διαμορφώνονται και ενημερώνονται από την European Society of Contact Dermatitis (ESCD) με βάση τα εθνικά, κοινωνικά και εργασιακά πρότυπα. Αυτό σημαίνει ότι νέα αλλεργιογόνα μπορούν να προστεθούν στις σειρές ελέγχου, ενώ αυτά που δεν έχουν πλέον κλινική σημασία μπορούν να διαγραφούν από αυτές. Τα τοπικά φαρμακευτικά προϊόντα έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν ΑΔΕ. Ειδικότερα, η τοπική εφαρμογή αναισθητικών, αντιβιοτικών, κορτικοστεροειδών, αντιμυκητιασικών, μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ), οιστρογόνων και τεστοστερόνης, καθώς και οι συνθέσεις τους περιέχουν έκδοχα και συντηρητικά, μπορούν να λειτουργήσουν ως αλλεργιογόνοι παράγοντες. Ωστόσο, δεν απαιτούνται επιπλέον δεδομένα ασφάλειας σχετικά με τις αντιδράσεις υπερευαισθησίας στα σκευάσματα τοπικών φάρμακα, εφόσον τα συστατικά είναι σύμφωνα με τα πρότυπα του Υπουργείου Υγείας. Πρόσφατα, η υπηρεσία FDA συνέστησε τη χρήση διαγνωστικών patch test, τόσο στα συστατικά (δραστικές ουσίες και έκδοχα) καθώς και στο τελικό προϊόν κατά την έρευνα/ανάπτυξη φαρμάκων για την ενίσχυση του προφίλ ασφάλειάς τους.Στην εποχή των "Μεγάλων Δεδομένων", οι εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης (AI) απαντώνται σε πολλές ιατρικές ειδικότητες, όπως η δερματολογία, η νευρολογία, η καρδιολογία, η παιδιατρική, η χειρουργική και άλλες. Ειδικότερα, οι αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης (ML) έχουν τη δυνατότητα να αποκαλύπτουν μοναδικά πρότυπα στα σύνολα των κλινικών δεδομένων. Συνεπώς, η μηχανική μάθηση θα μπορούσε να συμβάλλει ενεργά στη στρατηγική διάγνωσης και θεραπείας της ΑΔΕ. Σκοπός: Η παρούσα διατριβή στοχεύει στη διερεύνηση των προτύπων ευαισθητοποίησης προκειμένου να κατανοηθεί η σύνδεση μεταξύ της υπερευαισθησίας σε φάρμακα και έκδοχα/συντηρητικά, ΑΔΕ, κλινικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά ασθενών με τη χρήση μεθόδων τεχνητής νοημοσύνης (AI). Συγκεκριμένα, αυτή η μελέτη υπογραμμίζει τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης στην αποκάλυψη μοναδικών μοτίβων στα δερματολογικά δεδομένα, βελτιώνοντας την παρακολούθηση των ασθενών και ανοίγοντας το δρόμο για τον ουσιαστικό μετασχηματισμό του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης. Η όλη έρευνα διεξήχθη υπό το πρίσμα του τρόπου με τον οποίο η μεθοδολογία patch test , θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην έρευνα/ανάπτυξη τοπικών φαρμάκων, βελτιώνοντας έτσι το προφίλ ασφάλειάς τους και ελαχιστοποιώντας τη συχνότητα εμφάνισης της νόσου. Υλικά -Μέθοδοι: Αναδρομικές και προοπτικές κλινικές μελέτες πραγματοποιήθηκαν για τη διερεύνηση του επιπολασμού της αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής. Πιο συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε συλλογή δεδομένων που αφορούν την in vivo δερματική δοκιμασία patch test από συνολικά 1200 ασθενείς, οι οποίοι εξετάστηκαν στο Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Επαγγελματικών Δερματοπαθειών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου «Ανδρέας Συγγρός». Η όλη διαχείριση των δεδομένων διεξήχθη υπό την επίβλεψη των θεραπόντων ιατρών, καθώς και η Επιστημονική Επιτροπή του νοσοκομείου εξέτασε και ενέκρινε κάθε ερευνητικό πρωτόκολλο. Όλες οι ηθικές πτυχές της μελέτης ήταν πλήρως σύμφωνες με τη Διακήρυξη του Ελσίνκι (1975, ανασκόπηση 2000). Η ευαισθητοποίηση σε όλες τις περιπτώσεις δοκιμάστηκε με μια συλλογή από 30 αλλεργιογόνα της Ευρωπαϊκής Βασικής Σειράς. Ειδικότερα, οι ασθενείς που επιλέχτηκαν για την παρούσα μελέτη ήταν ενήλικες διαγνωσμένοι με ΑΔΕ και ευαισθητοποιημένοι είτε σε φάρμακα είτε σε έκδοχα/συντηρητικά. Ως κριτήρια αποκλεισμού για το patch test λήφθηκαν υπόψη η υψηλή έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία και η χρόνια χρήση κορτικοστεροειδών, ανοσοτροποποιητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, τα οποία ενδέχεται να δώσουν ψευδώς θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα. Σε αυτή τη διατριβή, μόνο τα θετικά αποτελέσματα patch test σε budesonide 0.01%, caine mix III 7%, and neomycin sulphate 20% (φάρμακα), ethylenediamine dihydrochloride 1% (έκδοχο), καθώς και formaldehyde 2%, quaternium-15 1%, KATHON 0.02%, thimerosal 0.1%, methyldibromo-glutaronitrile (MDBGN) 0.5%, και paraben mix 16% (συντηρητικά) αναλύθηκαν περαιτέρω. Επιπλέον, η κλινική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε 48 και 72 ώρες μετά την πρώτη έκθεση σε αλλεργιογόνα και ήταν σύμφωνη με τα κριτήρια της International Contact Dermatitis Research Group (ICDRG).Πληροφορίες συλλέχθηκαν, επίσης, με βάση έναν εκτεταμένο δείκτη MOAHLFA, για χαρακτηριστικά, όπως M (male), O (occupational dermatitis), A (atopic dermatitis), H (hand dermatitis), L (leg dermatitis), F (face dermatitis), A (age &gt; 40), trunk, καθώς και δερματίτιδα κορμού, αυχένα και κεφαλής. Επιπλέον, η κατηγορία του επαγγέλματος αξιολογήθηκε σύμφωνα με τις οδηγίες ταξινόμησης International Standard Classification of Occupations (ISCO). Συγκεκριμένα, οι ασθενείς χωρίστηκαν σε πέντε μεγάλες επαγγελματικές κατηγορίες: υπηρεσίες καθαρισμού, βιομηχανία ομορφιάς, εργαζόμενοι στη βιομηχανία, εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας και υπάλληλοι γραφείου. Με τη χρήση της κάμερας πολυφασματικής ανάλυσης Antera 3D®, οι δερματικές αντιδράσεις αξιολογήθηκαν περαιτέρω, πριν από τη δοκιμή επιθέματος και 72 ώρες μετά από την πρώτη έκθεση στα αλλεργιογόνα. Με βάση τις εικόνες που συλλέχθηκαν αξιολογήθηκαν το ερύθημα (haemoglobin), καθώς και η υφή του δέρματος (texture, elevation). Τέλος, οι τεχνικές μηχανικής μάθησης: Mulple correspondence analysis (MCA), Categorical Principal Components Analysis (CATPCA), Factor Analysis of mixed Data (FAMD), καθώς και Hierarchical και K-Means Clustering χρησιμοποιήθηκαν για την εύρεση και την απεικόνιση των υποκείμενων δομών στη συλλογή των κλινικών δεδομένων. Συνολικά, η διαχείριση και η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη γλώσσα προγραμματισμού R (htps://www.r-project.org), (version 4.3.3). Αποτελέσματα: Οι μέθοδοι μηχανικής μάθησης αποκάλυψαν πολυάριθμες συσχετίσεις μεταξύ των χαρακτηριστικών των ασθενών. Όσον αφορά τον δείκτη MOAHLFA, τα μοντέλα MCA αποκάλυψαν θετικές συσχετίσεις μεταξύ των ανατομικών περιοχών, της κατηγορίας επαγγέλματος και των πηγών ευαισθητοποίησης. Η ανάλυση CATPCA αποκάλυψε ισχυρές συσχετίσεις μεταξύ της δερματίτιδας χειρών και προϊόντων, όπως απολυμαντικά/προϊόντα καθαρισμού, βιομηχανικά υλικά, καλλυντικά και τοπικά φάρμακα. Επιπλέον, εντοπίστηκαν σημαντικές σχέσεις μεταξύ της ομάδας αλλεργιογόνου και των προσβεβλημένων περιοχών του σώματος. Επιπρόσθετα, τα μοντέλα CATPCA έδειξαν ότι οι ευαισθητοποιημένοι ασθενείς σε formaldehyde, thimerosal, και MDBGN φαίνεται να αναπτύσσουν επαγγελματική ΑΔΕ κυρίως στα χέρια, ενώ οι ασθενείς με KATHON ανέπτυξαν κυρίως δερματίτιδα προσώπου. Όσον αφορά την κατηγορία επαγγέλματος, η MCA βρήκε θετική συσχέτιση μεταξύ της κατηγορίας επαγγέλματος και του αλλεργιογόνου. Με βάση την αντίστοιχη ανάλυση CATPCA, οι εργαζόμενοι στη βιομηχανία και στη βιομηχανία ομορφιάς βρέθηκαν να είναι κυρίως ευαισθητοποιημένοι σε formaldehyde 2% και KATHON 0.02%, οι εργαζόμενοι σε υπηρεσίες καθαρισμού στη formaldehyde 2%, ενώ οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας σε MDBGN 0,5% και thimerosal 0,1%. Επιπλέον, τα μοντέλα MCA και CATPCA επιβεβαίωσαν τα αποτελέσματα της κλασσικής στατιστικής, βρίσκοντας ισχυρές συσχετίσεις μεταξύ της ομάδας αλλεργιογόνου και του ICDRG 72h. Τα διαγράμματα MCA αποκάλυψαν πρόσθετες συσχετίσεις μεταξύ των κλινικών χαρακτηριστικών, της ηλικιακής ομάδας, του φύλου, της κατηγορίας BMI και του καπνίσματος, καθώς και μεταξύ της ατοπικής δερματίτιδας και του οικογενειακού ιστορικού ατοπίας. Στην ίδια κατεύθυνση, οι τα μοντέλα CATPCA αποκάλυψαν περαιτέρω συσχετίσεις μεταξύ ατοπικής δερματίτιδας - φωτότυπου (II, III), καθώς και ατοπικής δερματίτιδας - ηλικιακής ομάδας (&gt; 40). Βάσει της ανάλυσης FAMD, θετικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ ICDRG 72 h και Antera® 3D haemoglobin 72 h, δείχνοντας ότι η παράμετρος haemoglobin Antera® 3D στις 72 ώρες θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως πρόσθετο διαγνωστικό εργαλείο στην κλινική αξιολόγησης του patch test. Τέλος, οι αναλύσεις των βιομετρικών στοιχείων των ασθενών και των μετρήσεων Antera® 3D με τη χρήση των τεχνικών HCA και K-Means clustering διέκριναν δύο διαφορετικές ομαδοποιήσεις δεδομένων, συμβάλλοντας στην καλύτερη κατανόηση της ευαισθητοποίησης.ΣυμπεράσματαΟι εφαρμογές μηχανικής μάθησης αποτελούν χρήσιμο εργαλείο στη διερεύνηση και ανακάλυψη συσχετίσεων μεταξύ των διαφόρων κλινικών και δημογραφικών χαρακτηριστικών του ασθενούς. Ειδικότερα, η χρήση διαφορετικών αλγορίθμων μηχανικής μάθησης αποκάλυψε μοναδικά μοτίβα εντός των δεδομένων, συμβάλλοντας σημαντικά στη διερεύνηση του προφίλ των ασθενών. Η στρατηγική διάγνωσης και θεραπείας της ΑΔΕ μπορεί να είναι αποτελεσματική με τη συνεργασία του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης, της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας και της φαρμακευτικής βιομηχανίας, σύμφωνα με το νομοθετικό πλαίσιο. Συνολικά, η τεχνητή νοημοσύνη έχει τη δυνατότητα να μεταμορφώσει ριζικά το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Sensitization to methylisothiazolinone (MI) has seen an exceptional epidemic, mainly attributed to its use in cosmetics. To trace the epidemic of MI allergy (2009-2018), and to analyze a possible change of patients' characteristics. Informationsverbund Dermatologischer Kliniken-data of patients patch tested between 2009 and 2018 with MI (0.05% aq.) were analyzed concerning anamnestic items and sensitization frequencies. Overall, 4.9% reacted positive to MI. Comparing sensitization to MI in three periods (2009, 2013/14, and 2017/18), there was an increase to 7% in 2013 and a decrease to 3.4% in 2018. The MOAHLFA Index (M=Men, O=Occupational Dermatitis, A=Atopic Dermatitis, L=Leg Dermatitis, F=Face Dermatitis, A= Age > 40) for the period 2013/14 is characterized by a lower proportion of occupational dermatitis and a higher proportion of face dermatitis. The period 2017/18 is characterized by increases of occupational dermatitis and hand dermatitis, and a decrease of face dermatitis. Painters, personal care workers, and hairdressers were particularly affected. Sensitization in hairdressers and personal care workers (mostly cosmeticians) decreased after the peak in 2013/14, whereas sensitization to MI in painters continued to increase. After an unprecedented epidemic of MI allergy, mainly caused by its use in cosmetics, the continuous use of MI in industrial applications, for example, paints, and subsequent sensitization remain a matter of concern.

Lebrikizumab (LEB) is a novel, high affinity monoclonal antibody that selectively binds to interleukin (IL)-13. Lebrikizumab has been shown to provide robust improvements in signs and symptoms in adolescent and adult patients with moderate-to-severe AD across three phase 3 clinical trials (ADvocate1, ADvocate2 and ADhere). However, little is known about the efficacy of LEB in difficult to treat regions such as the face and hands. This study aims to report efficacy of LEB in improving facial and hand dermatitis. ADvocate1 and ADvocate2 assessed LEB 250 mg every 2 weeks (LEBQ2W) vs. placebo for 16 weeks in monotherapy. ADhere compared low-to-mid potency topical corticosteroids (TCS) in addition to LEB Q2W vs. TCS and placebo for 16 weeks. In all trials, clinicians assessed for the presence or absence of facial and hand dermatitis. If present at baseline, at Week 16, clinicians assessed the change from baseline on a scale of cleared, improved, no change or worsened. Patients with improved or cleared dermatitis are described. In ADvocate1 at baseline, facial dermatitis was identified in 71.4% (202/283) of LEBQ2W patients and 80.9% (114/141) of placebo. At Week 16, 61.9% (125/202; P &amp;lt; 0.001) of LEBQ2W were improved or cleared vs. 31.6% (36/114) of placebo. At baseline, hand dermatitis was identified in 72.1% (204/283) of LEBQ2W patients vs. 73.0% (103/141) of placebo. At Week 16, 67.2% (137/204; P &amp;lt; 0.001) of LEBQ2W were improved or cleared vs. 29.1% (30/103) of placebo. In ADvocate2 at baseline, facial dermatitis was identified in 73.7% (207/281) of LEBQ2W patients and 78.8% (115/146) of placebo. At Week 16, 57.5% (119/207; P &amp;lt; 0.001) of LEBQ2W were improved or cleared vs. 21.7% (25/115) of placebo. At baseline, hand dermatitis was identified in 73.3% (206/281) of LEBQ2W patients and 72.6% (106/146) of placebo. At Week 16, 61.7% (127/206; P &amp;lt; 0.001) of LEBQ2W were improved or cleared vs. 18.9% (20/106) of placebo. In ADhere at baseline, facial dermatitis was identified in 72.4% (105/145) of LEBQ2W patients and 59.1% (39/66) of placebo. At Week 16, 68.6% (72/105; P = 0.02) of LEBQ2W were improved or cleared vs. 46.2% (18/39) of placebo. At baseline, hand dermatitis was identified in 71.0% (103/145) of LEBQ2W patients and 66.7% (44/66) of placebo. At Week 16, 72.8% (75/103; P = 0.001) of LEBQ2W were improved or cleared vs. 43.2% (19/44) of placebo. Lebrikizumab treatment is efficacious in improving and clearing hand and face dermatitis in most patients at Week 16.

Environmental contact factors in eczema were investigated in China by clinical questionnaire and patch testing patients with a modified European standard series of allergens. 217 consecutive eczema patients were studied. Contact dermatitis (CD) was clinically diagnosed in 30% of the patients. Among the patients patch tested, 46 patients had clinically diagnosed allergic CD (ACD), 20 patients clinically had non-ACD (NACD) (including 16 cases of irritant contact dermatitis, 1 case of phototoxic contact reaction and 3 cases of asteatotic eczema) and 115 patients had clinically suspected ACD. 45 patients (98%) in the ACD group went on to have relevant patch test results. The most common ACD was from metals, fragrance materials, cosmetics and rubber materials. The most common contact allergens identified were nickel, fragrance mix, para-phenylenediamine (PPD), carba mix and thimerosal. No adverse reactions were observed to patch testing, except for pruritus in patch-test-positive patients. The positive rate of patch testing in ACD was much higher than that in NACD (98% versus 15%, P < 0.05, chi(2)-test). 60 (28%) patients had facial dermatitis (FD). Among these, 20 (33%) were confirmed as having ACD. 48 (22%) patients had hand dermatitis (HD). Among these, 7 (15%) were confirmed as having ACD. Fewer patients were confirmed as having ACD in the HD group than in the FD (15% versus 33%, P < 0.05, chi(2)-test). Although the difference was not significant, the total positivity rate in the HD group (55%) was lower than in the other groups. 65 (30%) patients had unclassified endogenous eczema (UEE). The total positive rate of patch testing in the UEE group (56%) was no different from that in the FD or HD groups. However, the relevance of positive patch tests was hard to determine in UEE. These results indicate that CD is common in eczema; relatively more patients with FD have ACD, while other factors, such as irritation, may play more of a role in HD. The total positive rate of patch testing in the UEE group was no different from that in the FD or HD groups, suggesting that patch testing should be stressed in UEE and the relevance of positive patch test results in UEE should be studied further. It is effective and safe to patch eczema patients with a modified European standard series of allergens in China.

ABSTRACTBackgroundSince its inception in 1980, the MOHL index (% patients who are male, have occupational, hand, or leg dermatitis, respectively) and its later evolutions until the presently used MOAHLFA(P) index (adding % patients with atopic dermatitis, face dermatitis, age 40+ years and positive reaction(s) to ≥ 1 baseline series allergen) have been intended to convey important demographic and clinical information on the patients patch tested in a certain area and time, aiding the interpretation of the observed spectrum of sensitisation.ObjectivesTo examine the current usage of the MOAHLFA(P) index and suggest consolidated definitions for its single items.MethodsA title/abstract search in Medline identified publications mentioning the evolving acronyms. A Delphi‐like survey among contact dermatitis experts collected agreement with suggested definitions.ResultsThe search term ‘MOAHLFA’ was used in 35 publications from a broad geographical origin. More than 80% of the 24 participants of the survey (65% response) agreed on maintaining to use (i) sex for the ‘M’ criterion, (ii) occupation‐related dermatitis irrespective of medicolegal definitions for the ‘O’, (iii) atopic dermatitis (but not rhinitis or asthma) for the ‘A’. The possibility to use more than one site among ‘H’, ‘L’ and ‘F’ and a more detailed description of age distribution were favoured, and the difficult interpretability of the ‘P’ measure was highlighted.ConclusionsThe ‘classical’ MOAHLFA(P) index may be extended. Some aspects, notably atopic dermatitis, need further standardisation.

Massage therapists are particularly exposed to constituents of massage preparations, wet work and mechanical strain and therefore, at high risk to develop occupational dermatitis (OD). To describe the sensitization spectrum of massage therapists with OD. In a retrospective study, patch test data of patients with OD (128 massage therapists and 24 374 patients working in other professions) collected by the Network of Departments of Dermatology (IVDK, 2008-2020) were analysed. Hand dermatitis (91.4%) and allergic contact dermatitis (34.4%) were common in massage therapists with OD. Most frequent were sensitizations to fragrances/essential oils which were found in 54 (42.2%) massage therapists and thus, more often than in other patients with OD. Concomitant positivity to several fragrances/essential oils was frequent. In 8 (14.8%) of the 54 massage therapists, sensitizations to fragrances/essential oils were not detected with the baseline series, but only with special fragrance series. Allergic contact dermatitis is common in massage therapists with OD and is mainly caused by fragrances and essential oils. Hence, massage therapists should be aware of this risk. When OD is suspected, not only the baseline series, but also special fragrance series should be patch tested in this occupational group.

Environmental exogenous factors and facial dermatitis: A case control study

Twenty Years of Contact Allergy in Danish Cleaners: A Matched Cross-Sectional Study.

Professional musicians have prolonged and intense physical contact with their instruments. This can lead to occupational skin diseases, particularly irritant and allergic contact dermatitis. To assess the skin diseases and sensitization patterns common among professional musicians. A retrospective analysis of the data of the Information Network of Departments of Dermatology (IVDK) was performed, including data from 1997 to 2017. We identified 236 professional musicians. In this group, male sex (58.6%) and younger age (60.6% aged < 40 years) were common. The musicians suffered more frequently from facial dermatitis (23.7% vs 15.7%) and less often from leg dermatitis (5.1% vs 10.7%) than the control group (the non-musicians in the IVDK database). The most frequent diagnoses were allergic contact dermatitis, atopic dermatitis, and irritant contact dermatitis. The sensitization profile of the professional musicians was similar to that of the control group. In 8.9% of cases, an occupational background of skin disease was confirmed. Severe occupational skin diseases among professional musicians are not as common as in classic "skin-damaging" professions. However, as these skin conditions can mostly be controlled with simple preventive measures, we recommend that this group should be patch tested and treated by a specialist.

This chapter reviews the epidemiology, clinical features, occupational aspects, and long-term outcomes of hand dermatitis. The clinical differential diagnosis of hyperkeratotic hand dermatitis includes palmoplantar psoriasis, tinea manus, palmoplantar keratoderma, and allergic and/or irritant contact dermatitis, as well as frictional dermatitis from mechanical trauma. In a study of hand dermatitis in North America, 7–11% of patients with allergic contact dermatitis had an associated occupational exposure. Topical pimecrolimus and tacrolimus, ascomycin-derived agents that inhibit inflammatory cytokine production by T-lymphocytes and mast cells, have been studied in the treatment of atopic dermatitis and allergic contact dermatitis. Some clinicians categorize hand dermatitis as either endogenous/intrinsic or exogenous/extrinsic. Treatment with psoralen plus UVA irradiation, both oral and topical, has been investigated in the treatment of various types of hand dermatitis. Cyclosporine works primarily by suppressing T-lymphocyte activation, making it useful for the treatment of many inflammatory skin conditions, such as atopic dermatitis and severe chronic hand dermatitis.