نقش قارچ اندوفیتPirifomospora indica بر میزان گلدهی و پارامترهای رشدی ریشه گیاه توتفرنگی در کشت هیدروپونیک

استفاده از پتانسیل میکروبی خاک از جمله قارچ های میکوریز آربوسکولار (AMF)برای بهبود رشد و تغذیه گیاه بطور گسترده ای مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه به منظور بررسی تأثیر قارچ های میکوریز آربوسکولار بر رشد و درصد مواد مؤثره نعناع فلفلی تحت شرایط گلخانه ای در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تیمار قارچ میکوریز آربوسکولار انجام شد. تیمارهای تلقیحی شامل 1) شرایط بدون تلقیح (C)، 2) گلوموس فسیکولاتوم (Gf)، 3) گلوموس اینترارادیسز (Gi) و 4) گلوموس موسه (Gm) بودند. در پایان دوره رشد برخی پارامترهای رشدی شامل ارتفاع، قطر ساقه، تعداد شاخه جانبی، تعداد برگ، وزن تر و خشک برگ و همچنین درصد مواد مؤثره و درصد کلنیزاسیون ریشه نعناع فلفلی اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد تلقیح با قارچ های میکوریز آربوسکولار اثر معنی داری (05/0P≤)، بر روی پارامترهای اندازه گیری داشته است. تلقیح با قارچ های میکوریز آربوسکولار، ارتفاع گیاه، قطر ساقه، تعداد شاخه های جانبی، تعداد برگ، ماده تر و خشک برگ، درصد کلونیزاسیون ریشه و محتوی (25 درصد) و عملکرد اسانس (28 درصد) را افزایش داد. منتول، منتون و 1و 8-سینئول بالاترین فراوانی را در مواد موثره نعناع تشکیل دادند. تأثیر قارچ-های میکوریز آربوسکولار بر وزن خشک ریشه و درصد کلونیزاسیون ریشه معنی دار (05/0P≤) بود. بیشترین و کمترین درصد کلونیزاسیون ریشه (به ترتیب 47 و 0 درصد) در گیاهان تلقیح شده با Gf و تیمار شاهد مشاهده گردید.

این آزمایش به منظور بررسی اثرات برخی محرک‌های رشد در بهبود شرایط رشد و نمو گل پروانش، در قالب طرح کاملا تصادفی در 5 تکرار انجام گرفت. تیمارها شامل: محلول پاشی ساده و ترکیبی، چهار ماده محرک رشد اسید اسکوربیک، اسید جیبرلیک، تیامین و بنزیل آدنین بود. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که، تیمارهای به کاربرده شده بر کلیه پارامترهای اندازه گیری شده به غیر از طول عمر گل تاثیر معنی داری داشتند. با توجه به نتایج مشخص گردید که تیمار ترکیبی بنزیل آدنین به همراه تیامین و اسید اسکوربیک تعداد گل در بوته را از 72/6 به 32/16 عدد رساند و موجب افزایش 71 درصدی وزن تر بوته گردید و نیز وزن خشک بوته را بیش از دو برابر افزایش داد. همچنین تیمار بنزیل آدنین به همراه اسید جیبرلیک قطر گل را به میزان 25 درصد افزایش و تعداد شاخه جانبی و قند احیاء در تیمار ترکیبی بنزیل آدنین، تیامین و اسید اسکوربیک بیش از 100 درصد افزایش یافتند. طول شاخه جانبی در ترکیب چهارماده دوبرابر شد. نتایج نشان داد تیامین موجب افزایش 81، 88 و 59 درصدی کلروفیل a، کلروفیل b و کاروتنوئید شد.

ABSTRACTThis research was conducted to determine the influence of physiological and chemical properties of root substrates on the growth of the daughter plants of ‘Maehyang’ strawberry produced by bag culture. The daughter plants produced by stock plants during bag culture were individually separated and grown in 10-cm diameter plastic pots containing six different formulations of root substrates: a) 50% peatmoss plus 50% vermiculite (5:5 by volume, A), b) 70% peatmoss plus 30% perlite (7:3, B), c) 70% coir dust plus 30% perlite (7:3, C), d) mixture of 35% coir dust, 35% peatmoss, and 30% perlite (3.5:3.5:3.0, D), e) mixture of 20% rice hull, 70% coir dust, and 10% perlite (2:7:1, E), and f ) 30% rice hull plus 70% coir dust (30:70, F). The container capacity and air filled porosity of the growing medium varied g reatly among the six substrate formulations evaluated. The substrates E and F had less container capacity and higher air-holding spaces than the rest of the formulations. Therefore, these two formulations (E and F) may cause a problem in water management during the production of healthy daughter plants. The substrate formulations A, B, and D retained higher nitrogen (N) concentrations than other formulations containing coir dus t or rice hull. The substrate formulations E and F which contained rice hull had lower N, phosphorus (P), and potassium(K) concentrations than other substrate formulations containing coi r. The quality of the daughter plants grown in all six different substrate formulations was good with the crown diameters at aro und 10 mm. Fresh weights of the daughter plants grown in substrate formulations A, C, and D were higher than those obtained from B, E, and F. Dry weights of the daughter plants showed a similar trend. The daughter plants having high fresh and dry weights and increased crown diameter are in demand by the industry. For this reason, the substrate formulations A, C and D can readily be used as potting mixes during the productio n of ‘Maehyang’ strawberry transplants utilizing the bag culture system.Key words:air space, container capacity, crown diameter, dry weight, fresh weight

Sinclair, G., Charest, C., Dalpé, Y. and Khanizadeh, S. 2013. Influence of arbuscular mycorrhizal fungi and a root endophyte on the biomass and root morphology of selected strawberry cultivars under salt conditions. Can. J. Plant Sci. 93: 997-999. The influence of four arbuscular mycorrhizal fungi (AMF) (Glomus arenarium, G. caledonium, G. irregulare, and G. mosseae) and a root endophyte species (Piriformospora indica - Sebacinales) was investigated on four “day-neutral” strawberry (Fragaria×ananassa Duch.) cultivars (Albion, Charlotte, Mara des Bois, and Seascape) for their tolerance to salt stress. Fungal symbiosis tended to benefit strawberry plants in their tolerance to salinity, confirming the potential use of mycorrhizal biotechnology in horticulture in arid areas.

چکیده سیلیسیوم یکی از عناصر مفید برای گیاهان محسوب می‌شود، ولی مطالعات جدید نشان داده که این عنصر نقش بسیار مهمی در مقاومت گیاهان به تنش‌های محیطی از جمله تنش شوری دارد. بدین منظور و جهت ارزیابی تاثیر سیلیسیوم و شوری بر روی خصوصیات رویشی ، عملکرد و کیفیت میوه توت فرنگی(Fragaria × ananassa Duch) ، رقم سلوا آزمایشی با سه سطح سیلیسیوم (mM 2و 1، 0 ) و سه سطح کلرید سدیم (mM 40و 20، 0) به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار در شرایط کنترل شده گلخانه ای و به صورت آبکشت انجام شد. شاخص‌های عملکرد و خصوصیات کیفی میوه در طول آزمایش اندازه گیری شد. همچنین خصوصیات فیزیولوژیکی ازجمله شاخص کلروفیل و محتوای رطوبت نسبی برگ نیز مورد ارزیابی قرار گرفت .در پایان آزمایش کل گیاهان از بستر خارج شده وخصوصیات رویشی شامل سطح برگ و وزن تر و خشک اندام‌های هوایی و ریشه اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که شوری اثر کاهنده معنی داری بر روی شاخص‌های رشد ونموی گیاه داشت. به طوریکه تعداد برگ ، سطح برگ و وزن تر و خشک برگ و ریشه با افزایش غلظت کلرید سدیم کاهش و با افزودن سیلیسیوم به محلول غذایی در شرایط شوری، افزایش یافت. شاخص‌های عملکرد در شرایط شوری کاهش و با کاربرد سیلیسیوم ، به طور معنی داری افزایش یافت. شاخص کلروفیل تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت، ولی محتوای رطوبت نسبی برگ در شرایط شوری کاهش و با تیمارسیلیسیوم افزایش یافت. افزایش غلظت سیلیسیوم و کلرید سدیم در محلول غذایی ، اسیدیته قابل تیتراسیون را افزایش داد ، ولی دیگر خصوصیات کیفی میوه ، تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفتند. بر اساس نتایج حاصل می‌توان استفاده از سیلیسیوم را در شرایط شوری ، توصیه نمود. واژه‌های کلیدی: توت فرنگی، سیلیسیوم، شوری، عملکرد، کیفیت

Orchids have become the second most valuable flowering potted crop in the United States, with wholesale sales in 2003 reported at more than $120 million. Phalaenopsis orchid is one of the most important ornamental crop as cut flower and potted plants in the world. The production has been notably in Germany, Japan, the Netherlands, Taiwan, Thailand, and the United States. Many young plants are propagated by tissue culture in the Netherlands, Taiwan and Thailand, and then exported to other countries (including the United States) for subsequent growth and flowering. The light is one of the most important factors influencing plant growth. The objectives of this study were to explore the growth of Phalaenopsis under different light qualities, to investigate the physiological responses of pigments and to observe the effects of CO2 rhythm on various stages of Phalaenopsis seedlings. The seedling were clearly indentified into three stages (I,II and III) by their perspective CO2 rhythms. Flask seedling of Phalaenopsis was examined under seven different light qualities; White T8, White T5, T5+Red (610 nm), T5+Red (658 nm), T5+Blue (440 nm), T5+Red (610 nm) +Blue (440 nm), and T5+Red (658 nm) +Blue (440 nm). The results showed that, from stage I the concentration of CO2 rhythm were between 1500-1800ppm. And when seedlings grew up, the CO2 rhythm were decreased until they become stage III (CAM plant). The CO2 rhythm of stage III was decreased to 400-800ppm with the CO2 rhythm lower in the night time (fix CO2 in the night time). The seedling under different light treatments showed different respond patterns: seedling stage I were changed to stage III after 6-9 month depend on various light treatments. And, seedling 6 month old under treatment supplemented with Blue (440nm) grew slower. The results from stage I showed that for growth characters there were significant differences among treatments on the number of root, average leaf area, chlorophyll a, b contents, total chlorophyll and carotenoid content. Seedlings under T5+Red (658 nm) treatment showed significant higher number of roots and average leaf area. Also, it showed higher fresh weight, dry weight, average root length and anthocyanin content but were not significant. T8 treatment showed significant higher carotenoid content, chlorophyll a, b and total chlorophyll content. For chlorophyll b and total chlorophyll content were significant higher responses on T5+Red (610 nm) +Blue (440 nm) treatment together with starch content. However, T5+Blue (440 nm) showed significant higher chlorophyll b and total chlorophyll content. For stage II results showed that there were significant differences among treatments on number of leaf, plant height, root number, average leaf area, root fresh weight, total plant fresh weight (root stem and leaf), chlorophyll a, b, total chlorophyll, carotenoid and nitrogen. Seedlings under White T5+Blue (440 nm) treatment showed higher respond on number of leaf, chlorophyll a, total chlorophyll and carotenoid but less leaf area. Seedlings under White T5+Red (610 nm) +Blue (440 nm) treatment showed significant higher chlorophyll a, chlorophyll b, total chlorophyll and carotenoid but smaller total leaf area. But, seedling under White T5+Red (658 nm) showed higher stem and leaf fresh weight, stem and leaf dry weight, stem and root dry weight and root dry weight. For stage III, significant differences were found on chlorophyll a, chlorophyll b, total chlorophyll and carotenoid under White T5+Blue (440 nm) as compared with other treatments. For starch content and plant height significantly higher responses were found under White T8. These studies in stage I showed that seedlings cultured under T5+Red (658 nm) had generally better growth responses. Stage II showed more responses to T5+Red (610 nm) +Blue (440 nm) and T5+Blue (440 nm). Stage III showed better growth responds on White T5+Blue (440 nm). But, for pigment content responses from stage I: T8 was better; stage II: White T5+Red (610 nm) +Blue (440 nm) and stage III :T5 +Blue (440 nm). Thus in this study it showed that at different seedling stages the growth and physiological responses of Phalaenopsis Sogo Yukidian ‘V3’ under different light environments were different. And, different strategies of light supplement should be applied to enhance Phalaenopsis growth for commercial production.

Introduction: Barley is one of the important agricultural products, mostly as livestock feed, and secondly for its important role in human nutrition as bread, soups, baby food and etc. It has the second-largest rank of cultivation area and yield of the national grain production and the Isfahan province, with production 5% of total barley yield, has been ranked eighth in 2010. Because its consumption exceed over the production, barley is one of the major imports to the country. In addition to, agronomy operations, plant diseases are important factors in yield loss. Rhizoctonia root rot (caused by soil-inhabiting fungus Rhizoctonia solani) is one of the important diseases of cereals include barley over the worldwide cultivation area. Apropriate soil fertility, delaying planting dates, crop rotation with insensitive crops such as legumes, planting resistant varieties and fungicide seed dressing are recommended methods to reduce disease damage. Chemical control of this disease is difficult because of its soil-born the pathogen. Therefore, reducing disease level requires application of other methods especially resistance cultivars. Materials and Methods In this research, the reaction of 8 barley cultivars were examined against root rot disease in greenhouse conditions, in the winter of 2009. Fifteen isolates of the fungus were isolated from infected barley fields in the Isfahan province and their pathogenicity was examined on barley. One isolate with the highest pathogenicity potential was selected and special tests showed that the isolate was Rhizoctonia solani AG-8. The experiment was conducted in a completely randomized design with 4 replications. The test plants were harvested at two times of 4 & 8 weeks after planting. Following parameters were measured: 1- dry weight of plant root and aerial part, 2- disease severity as an index of subcrown internodes infection. Results and discussion Statistical analysis of recorded data showed that there were significant differences among cultivars with respect to the dry weight of plant parts and disease reactions. Seedling shoot dry weight loss showed significant differences in the level of 5% among the tested cultivars of barley and compared to the healthy controls. The shoot dry weight of Bedonepushine cultivar seedlings treated with pathogen showed the highest loss (75% loss compared to the control) and had a significant difference at level of 1% compared to the healthy controls, thus it has been the most sensitive cultivar with due regard to shoot dry weight. In contrast, the Yoseph, Fajr 3 and Rudasht cultivars, with the shoot dry weight loss of 5%, 7% and 19%, respectively, compared to control, appeared to be more resistance than others. Pathogen effect as reducing root dry weight of seedlings had also significant differences at level of 1% among cultivars and compared to control. The maximum loss of root dry weight among cultivars was found in Bedonepushine cultivar (73% weight reduction compared to the control) while Yoseph, Rudasht and Fajr 3 cultivars, with the root dry weight loss of 6%, 7% and 11% respectively, compared to control, had the lowest weight loss. With a view to roots and crown infection rate, the Fajr 3 cultivar (with an average of 1.6 degree) had the lowest rate of root and crown infection, compared to control, and Bedonepushine cultivar (with an average of 4.6 degree) showed the highest degree of infection. In other cultivars, infection rates were measured between 2 and 4 degrees. Conclusion In the final data analysis of tested barley cultivars, those with root and crown infection rate less than grade 3 were selected as tolerant cultivars. According to the study, the Yoseph, Fajr 3 and Rudasht cultivars, with comparatively lowest infection index and minimum weight loss, were more tolerant to disease in comparison to others. On the other hand, Bedonepushine, Bahman and Makuy cultivars are causes of highest infection index and maximum weight loss, were introduced as more susceptible cultivars against Rhizoctonia root rot disease. These results provide the possibility of the use of tolerant cultivars to reduce disease damage, and the possibility of transmission of resistance genes to R. solani of tolerant or resistant genotypes to susceptible commercial ones.

Effect of different chemical priming agents on physiological and morphological characteristics of rice (Oryza sativa L.)

The use of techniques of micropropagation have been used in order to improve the production of better-quality seedlings, which enables production of a larger number of plants in a short period of time, in addition to preventing the spread of plant disease. The objective of this study was to evaluated the effectiveness of phytohormones production by bacteria in promoting plant growth promotion in micropropagated banana seedlings. The may was conducted in wing seedlings for 60 days after the lab transfer to the greenhouse, in the controlled growing conditions, watering them daily. The experimental design was completely randomized, consisting of 26 treatments (25 strains and witness). After 60 days the seedlings were cut separating the shoot and root accommodated in paper bags for further evaluation. We evaluated the shoot height (PA Height), root length (length R), fresh weight of shoots (PA Fresh Weight), fresh root weight (weight fresh R), dry weight of shoots (Weight fresh PA) and dry root weight (Dry Weight R). The plant growth promotion micropropagated banana plantlets using bacterial promoters phytohormones showed significant differences in fresh weight and dry weight of roots of seedlings, conferred by S12 strain.

Aim: To study the effect of thermochemical organic fertilizer (TOF) inoculated with beneficial root endophytes on the growth attributes of tomatoes grown in a nursery. Combined impact of TOF and endophytic fungi like Piriformospora indica and Glomus species on tomato growth parameters such as plant height, shoot length, fresh shoot weight, dry shoot weight, fresh root weight, dry root weight, root volume and root area were assessed.
 Study Design: The experiment was conducted through a completely randomized design with six treatments and 3 replications
 Place and Duration of Study: The protray experiment was conducted at the Department of Soil Science & Agricultural Chemistry, College of Agriculture, Vellayani , Kerala Agricultural University between August 2021- September 2021
 Methods: Sterilized tomato seeds were sown in portrays filled with different media. Potting mixture containing soil and coir pith compost was taken as a control treatment. Other treatments were TOF with additions of endophytic fungi like Piriformospora indica (P.indica), Glomus fasciculatum, Glomus mussaea and mixed glomus in TOF. Biometric observations like plant height, shoot length, fresh weight of shoot, dry weight of shoot, fresh weight of root, root dry weight of shoot, root surface area and root volume were observed twenty eight days after sowing.
 Results: Inoculation with P. indica as well as Glomus sp in the medium of TOF improved plant growth compared to the uninoculated soil medium. Among all plant growth parameters analyzed, the maximum values were obtained in plants grown in a medium of TOF+ P. indica. With respect to root fresh weight, there was no significant difference between treatments of TOF + P. indica and TOF+ other Glomus species including G. fasciculatum and G. mossaea. TOF treated with P .indica and G. fasciculatum outperformed as best in the case of root dry weight compared to all other treatments. 
 Conclusion: Beneficial root endophytes like Piriformospora indica and Glomus sp grown in thermochemical organic fertilizer were found to have greater potential in promoting the growth of tomato plants in the nursery.

Student ID: M10022010 Title of Thesis: The Coir-based Substrates Formulation and Nutrient Solutions for Strawberry (Fragaria ×ananassa Duch) Cultivation Total Pages: 74 Name of Institute: National Pingtung University of Science and Technology Department of Tropical Agriculture and International Cooperation Graduate Date: July 26, 2013 Degree Conferred: Master Name of Student: Brontie I. L. Tucker Advisor: Yunn-Shy Ho, Ph.D. The Contents of Abstract in This Thesis: Due to problems of soil degradation, soil contamination from pathogens and the phase out of methyl bromide as a soil disinfectant, strawberry field farmers have turned to the use of artificial substrates for production. Peat moss is one of the most commonly used substrates. However, due to fears of negative impacts of continuous mining on the ecosystem, it is necessary to find alternatives to substitute its use. The objective of this research was therefore to investigate the use of coir-based substrates as an adequate substitution for peat-lite substrate in strawberry production; and the effect of the 3 nutrient solutions applied in the separate circulated subirrigation systems to the growth of plants. Two experiments were carried out from December 2011-April 2012 and from December 2012-April 2013 respectively. The experiments were conducted in a fan-and-pad greenhouse, strawberry plantlets were transplanted into pots filled with different substrates. In the first experiment, substrate treatments were 3 peat: 2 perlite (PL), 2 peat: 1 perlite: 1 carbonated rice hulls (PLR), 3 peat: 2 carbonated rice hulls (PR), 3 coir: 2 perlite (CL), 2 coir: 1 perlite: 1 carbonated rice hulls (CLR), 3 coir: 2 carbonated rice hulls (CR) (v:v). Potted plants were watered using sprinkle irrigation and fertilizer was applied weekly. All of the coir-based substrate treated plants exhibited discoloration on old leaves and produced less vegetative mass and yields than plants cultivated in peat-based substrates. There was no significant difference among treatments PLR, CL and CR for fruit fresh weight and fruit quality. In the second experiment, PL, PR and 2 coir dust: 1 coir fiber: 1 carbonated rice hulls (CCR) substrates were studied. Potted plants were placed in individual closed subirrigation systems with 3 fertilizer treatments separately. No difference was found between the interactions of fertilizer-substrate. All of the plants showed similar growth rate. Fertilizer Yamasaki for strawberry had the highest root fresh and dry weights. N, P, K, Ca and Mg element contents in tissues sampled before fruiting showed no significant difference. There was no significant difference among substrates for fruit yield and quality. It posed no nitrogen deficiency in the circulated sub-fertigation system. This experiment indicated that coir-based substrate can be an adequate substitute for peat moss in soilless strawberry culture. Also, carbonated rice hulls can be used as an alternative to perlite in mixes. However, further investigation is necessary to gain more knowledge about the fertilizer management of coir-based substrates with carbonated rice hulls for better fruit yield from strawberry cultivation. Key words: carbonated rice hulls, coir, Fragaria ×ananassa Duch, peat moss, perlite

چکیده همراهی قارچ های اندوفایت با گراس های سردسیری به ویژه فسکیوی بلند یکی از مهمترین همزیستی ها در طبیعت است. بررسی های فراوانی در رابطه با نقش مثبت این همزیستی در مقاومت گیاه به تنش های متفاوت انجام شده، لیکن تأثیر آن در جذب عناصر غذایی متفاوت به ویژه پتاسیم و تحولات کانی های پتاسیم دار ناشناخته است. لذا این مطالعه با هدف بررسی تأثیر قارچ اندوفایت بر تغییر و تحولات کانی های میکایی در اندازه رس انجام شد. این پژوهش به صورت گلدانی و در شرایط گلخانه ای با استفاده از آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. محیط کشت مخلوطی از شن کوارتزی (به عنوان ماده پرکننده) و کانی های میکایی فلوگوپیت و موسکویت بود. جهت انجام کشت، از ژنوتیپ 75B فسکیوی بلند در دو نوع حاوی و عاری از اندوفایت استفاده شد. در طول دوره 140 روزه کشت گلدان ها به وسیله آب مقطر و محلول غذایی در دو نوع حاوی و عاری از پتاسیم، آبیاری و تغذیه شدند. در پایان دوره کشت گیاه برداشت و به روش خاکستر خشک تجزیه و مقدار پتاسیم عصاره گیاه توسط شعله سنج تعیین شد. همچنین تجزیه بخش رس کانی ها، توسط پراش پرتو ایکس انجام گردید. نتایج بدست آمده ورمی کولیتی شدن کانی فلوگوپیت را در هر دو شرایط تغذیه ای نشان داد. شدت تغییرات کانی شناسی در شرایط تغذیه ای بدون پتاسیم بسیار بیشتر از شرایط تغذیه ای با پتاسیم بود. تشکیل کانی های کلریت و اسمکتیت نیز به مقدار کم در بستر کشت فلوگوپیت مشاهده گردید. همچنین، ورمی کولیتی شدن بسیار ضعیف کانی موسکویت علیرغم دی‌اکتاهدرال بودن کانی مشاهده شد. درشرایط تغذیه ای بدون پتاسیم و در کانی فلوگوپیت، نسبت قله 4/1 به 0/1 نانومتر تقریبا 4 برابر بیشتر از شرایط عدم حضور اندوفایت بود. این اختلاف معنی دار را می توان به تأثیر رابطه همزیستی قارچ اندوفایت بر میزان و نوع ترشحات ریشه و در نهایت، تغییر کانی فلوگوپیت مرتبط دانست. کاهش معنی دار مقادیر pH ریزوسفر در شرایط حضور قارچ نیز این فرضیه را تأیید می کند. واژه های کلیدی: قارچ اندوفایت، فلوگوپیت، موسکویت، ورمی کولیت، تغییر کانی شناسی

The present study aimed to prove the efficiency of Se or Si as relievers of the Cd toxicity in potato plants. Solanum tuberosum plants, Asterix genotype, from in vitro propagation were placed in pots with sand and irrigated with complete nutrient solution for 60 days under six treatments: T1: Control (nutrient solution); T2: 2.5 µM Se; T3: 2.5 mM Si; T4: 50 µM Cd; T5: 50 µM Cd + 2.5 µM Se; T6: 50µM Cd + 2.5 mM Si. The treatments were arranged in completely randomized design, with four replicates for each treatment and six plants per replicate. The plants were collected at 30 and 60 days after application of the treatments. Cadmium was highly toxic in all parameters (dry and fresh weight, plant height, leaf number, leaf area, root and photosynthetic parameters), in both assessments. However, Se and Si were effective in mitigating Cd toxicity in all parameters, although Si has been shown to be more efficient than Se in dry weight and plant height parameters. Thus, from data obtained in this study, it is clear that the beneficial elements tested have power to ameliorate Cd toxicity.

آگاهی از تأثیر تنش کم آبی بر کمیت و کیفیت گیاه توت فرنگی به منظور مدیریت آبیاری و محصول ضروری است. پژوهش حاضر به منظور بررسی اثر کم آبیاری تنظیم شده و کم آبیاری ناقص ریشه روی خصوصیات کمی و کیفی گیاه توت فرنگی در سال 1391 در یکی از مزارع توت فرنگی شهرستان بابلسر انجام شد. 3 تیمار آبیاری مطالعه شد: آبیاری کامل، کم آبیاری تنظیم شده و کم آبیاری ناقص ریشه در سطح 75% نیاز آبی گیاه. پژوهش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. آبیاری تا رسیدن رطوبت خاک به نقطه ظرفیت زراعی ادامه پیدا می کرد. با داشتن منحنی رطوبتی خاک و اندازه گیری مکش خاک به وسیله تانسیومتر وضعیت رطوبت خاک تعیین شد. عمق آب آبیاری طی کل فصل آبیاری در تیمارهای آبیاری کامل و کم آبیاری به ترتیب 341 و 256 میلی متر بود. بررسی اثر تیمارها با اندازه گیری خصوصیات کمی و کیفی نمونه های میوه در مرحله رسیدگی انجام شد. از نظر خصوصیات کمی صفات وزن تر، وزن خشک، سطح برگ، شاخص سطح برگ و عملکرد در تیمار آبیاری کامل به طور معنی داری بیشتر از تیمارهای کم آبیاری بود. در مقایسه صفات کیفی اسید قابل تیتر، اسیدیته و شاخص طعم میوه اختلاف معنی داری بین تیمارها مشاهده نشد. مقدار قند کل و آنتوسیانین در تیمار کم آبیاری تنظیم شده به طور معنی داری بیشتر از دو تیمار دیگر بود. با در نظر گرفتن صفات کمی و کیفی، روش کم آبیاری ناقص ریشه نزدیک ترین نتایج به تیمار آبیاری کامل را دارا بود. در شرایط استان مازندران استفاده از این روش برای به حداقل رساندن تلفات کمی و افزایش کیفیت میوه ها در شرایط تنش آبی توصیه می شود.

یکی از پیامد‌های صنعتی شدن، آلودگی محیط ‌زیست و یکی از مهمترین آلاینده‌های محیط زیست فلزات سنگین هستند که می‌توانند باعث آلودگی خاک، آب و هوا شوند. دراین تحقیق غلظت‌های کادمیم (صفر، 10،20،40،60،80،100 پی‌پی‌ام) و سرب (100،300،600،900،1200و 1500 پی‌پی‌ام) بر روی گیاه نعناع فلفلی (Mentha piperita L.) در شرایط گلخانه‌ای در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار مورد مطالعه قرار گرفت. ریزوم‌های نعناع فلفلی از مزرعه جمع‌آوری و در گلدان کشت شدند و توسط محلول‌های کلرید کادمیم و سرب استفاده شد. گیاهان در اوایل گلدهی در دو چین برداشت و از نظر خصوصیات کمی و کیفی مورد بررسی قرار گرفتند. درچین اول در غلظت 100 پی‌پی‌ام کادمیم، وزن تر، وزن خشک، سطح برگ، ارتفاع گیاه و درصد اسانس برگ به ترتیب 16/18، 88/25، 79/22، 91/17و 08/7 درصد و در چین دوم این صفات به ترتیب 24/15 ،92/22، 88/20، 92/22 و 08/7 درصد نسبت به شاهد کاهش یافت. همچنین در چین اول، در غلظت 1500 پی‌پی‌ام سرب، وزن تر، وزن خشک، سطح برگ، ارتفاع گیاه و درصد اسانس برگ به ترتیب، 55/24، 01/39، 58/21، 55/28 و 05/15 درصد و در چین دوم این صفات به ترتیب94/28، 31/17، 72/24، 77/26 و37/13درصد نسبت به شاهد کاهش نشان داد. به نظرمی‌رسد که نعناع فلفلی در شرایط آب‌های آلوده به کادمیم و یا در خاک‌های آلوده به این عناصر سنگین در غلظت‌های متوسط می‌تواند مورد کشت قرار گیرد و اثر این عناصر سنگین اثر معنی‌داری بر تولید ماده خشک و درصد اسانس نداشت.